Ο λόγος για το πάρτι γενεθλίων για τα ενδέκατα γενέθλια της Μαρίλιας (το οποίο δεν είχα προλάβει τόσο καιρό να δημοσιεύσω) και το οποίο μας μεταφέρει αυτόματα σε προορισμούς εξωτικούς!

Πάρτι γενεθλίων με θέμα Χαβάη λοιπόν και ας δούμε τα πράγματα λίγο πιο αναλυτικά:

Η πρόσκληση.

Η πρόσκληση φυσικά ήταν θεματική και το γνωστό σουξέ της Άλκηστις Πρωτοψάλτη, το πιο κατάλληλο για να την συνοδέψει.

Όπως πάντα, η πρόσκληση αυτή στάλθηκε ηλεκτρονικά λίγες μέρες πριν, δίνοντας κατά αυτόν τον τρόπο μια μικρή γεύση για το τι πρόκειται να επακολουθήσει…

Ο στολισμός.

Από καιρό είχα προμηθευτεί διάφορα είδη πάρτι με θέμα Χαβάη και με αυτά στόλισα τον χώρο που θα υποδεχόταν τα παιδιά.

Από την πρώτη στιγμή που μπήκε κανείς στον χώρο, ένιωθε πως μεταφέρθηκε στη Χαβάη!

Πολύχρωμες γιρλάντες με λουλούδια, φοίνικες φουσκωτοί, σερβίτσια σε έντονα τροπικά χρώματα και μικρά διακοσμητικά με ανανάδες και φλαμίνγκο έκαναν την ατμόσφαιρα παιχνιδιάρικη και καλοκαιρινή.

Κάθε παιδί πήρε στη είσοδο ένα κολιέ με λουλουδάκια (lei) και αυτό έδωσε αμέσως τον τόνο του πάρτι.

Ο μπουφές.

Το μενού ήταν πολύχρωμο και… καλοκαιρινό.

Γλυκές και αλμυρές λιχουδιές ταιριαστές πάντα με το θέμα του πάρτι και ανάμεσα τους εξωτικές λεπτομέρειες να κάνουν με χιούμορ και φαντασία τη διαφορά στην παρουσίαση του γενέθλιου μπουφέ.

Στο πάρτι δεν έλειπε και η γωνιά με το tiki bar, φτιαγμένο σε χαβανέζικο στυλ, με ξύλο, μπαμπού και πολύχρωμες λεπτομέρειες.

Τα κοκτέιλ και τα μοκτειλ σερβίρονταν σε εξωτικά ποτήρια με φρούτα και ομπρελίτσες, δίνοντας την αίσθηση πως βρισκόμασταν σε παραλία στη Χαβάη.

Ήταν το σημείο που όλοι μαζεύονταν για να δροσιστούν και να μπουν στο κλίμα του νησιού.

Η διασκέδαση των παιδιών.

Ο χώρος στήθηκε με προσοχή και όλα πήραν την θέση τους.

Για τα συγκεκριμένα γενέθλια επιλέχθηκαν τα αναγραφόμενα στον πίνακα παιχνίδια.

Επιπλέον, στον τοίχο αναγράφτηκαν και τα ονόματα των συμμετεχόντων, ώστε να μπορεί να κρατηθεί εύκολα το σκορ.

Ο νικητής-τρια που θα συγκέντρωνε τους περισσότερους πόντους θα κέρδιζε ένα 3D ποτήρι βαρελάκι σε σχήμα καρύδα για να πίνει το mocktail του με στυλ!

Ας τα δούμε όμως τα παιχνίδια με την σειρά:

Hula Hoop Pass

Τα παιδιά στέκονται σε κύκλο κρατώντας χέρια και προσπαθούν (χωρίς να αφήσουν τα χέρια τους) να περάσουν μέσα από ένα hula hoop. Ο στόχος είναι να συνεργαστούν και να περάσει το στεφάνι όσο πιο γρήγορα γίνεται.

Hula Hoop Race (αγώνας με χούλα χουπ)

Υπάρχουν πολύχρωμα στεφάνια (χούλα χουπ) τοποθετημένα στο έδαφος. Οι συμμετέχοντες κρατούν στα χέρια τους μακριά κοντάρια, με τα οποία πρέπει να σπρώξουν ή να μετακινήσουν τα στεφάνια έως το τέλος της διαδρομής.

Ο στόχος είναι να κυλήσουν το στεφάνι μπροστά χρησιμοποιώντας μόνο το κοντάρι, χωρίς να το ακουμπήσουν με τα χέρια τους ή να βγάλουν το στεφάνι από την καθορισμένη πορεία.

Νικητής είναι αυτός που θα φτάσει πρώτος στο τέρμα.

Φόρα την κουλούρα σου και κούνα την μεσούλα σου!

Ποιος μπορεί να κάνει το δικό του στεφάνι να γυρίζει πιο πολύ; Προσθέστε μουσική με χαβανέζικο ρυθμό και δείτε τι θα γίνει…

Το Φλαμίνγκο μου μέσα…

Παιχνίδι με μπαλάκια και ταμπλό με τρύπες. Κάθε παίκτης πρέπει να καταφέρει να ρίξει 3 μπαλάκια μέσα από τρύπες με διαφορετικά μεγέθη.

Όποιος τα καταφέρει πρώτος ή με τις περισσότερες επιτυχείς προσπάθειες κερδίζει.

Τάκα τάκα τάκα τα….

Κάθε παίκτης κρατάει μία ξύλινη ρακέτα (σαν αυτές της παραλίας) και προσπαθεί να κάνει όσες περισσότερες ατομικές βολές μπορεί.

Ο στόχος είναι να χτυπήσουν οι παίκτες το μπαλάκι στη ρακέτα όσο περισσότερο μπορούν, χωρίς να τους πέσει. Αν το μπαλάκι πέσει στο έδαφος, ο παίκτης χάνει.

Limbo

Το κλασικό παιχνίδι με το κοντάρι! Οι παίκτες πρέπει να περάσουν κάτω από ένα οριζόντιο κοντάρι χωρίς να ακουμπήσουν το έδαφος με τα γόνατα ή τα χέρια. Σε κάθε γύρο, το κοντάρι κατεβαίνει λίγο και το παιχνίδι γίνεται πιο διασκεδαστικό.

Τι τραβάω θεέ μου…

Τα παιδιά είναι χωρισμένα σε δύο ομάδες, η καθεμία από τη δική της μεριά του σχοινιού. Κάθε ομάδα τραβάει δυνατά το σχοινί προς τη δική της πλευρά. Στο έδαφος υπάρχει μία γραμμή στη μέση η οποία δείχνει το όριο που πρέπει να ξεπεράσει η μία ομάδα για να κερδίσει. Σκοπός παιχνιδιούείναι να τραβήξει η ομάδα το σχοινί προς τη μεριά της και να κάνει την αντίπαλη ομάδα να περάσει το όριο.

Η τούρτα.

Στο πάρτι με θέμα Χαβάη, η γιορτινή μας τούρτα έγινε το κέντρο της νοστιμιάς!

Πολύχρωμη, γλυκιά και γεμάτη καλοκαιρινή διάθεση!

Δωράκια για τους καλεσμένους.

Για το χαβανέζικο πάρτι μας, ζωγράφισα με μαρκαδόρους πορσελάνης μερικά γυάλινα μπουκάλια κρασιού και άλλα τα διακόσμησα με την τέχνη ντεκουπάζ. Στη συνέχεια τα χάρισα σε κάθε καλεσμένο μαζί με ένα λουλούδι μέσα τους.

Ένα κομμάτι Χαβάη για να το πάρουν μαζί τους!

Χρόνια πολλά αγάπη μου! Να μεγαλώνεις όπως το πιο όμορφο λουλούδι, γεμάτη φως, χαρά και αγάπη.

Εύχομαι η ζωή σου να είναι πάντα πολύχρωμη σαν το χαβανέζικο πάρτι που τόσο απόλαυσες, και η καρδιά σου να μένει γεμάτη όνειρα και χαμόγελα.

Για περισσότερα θεματικά πάρτι ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ!!!

The post Πάρτι γενεθλίων με θέμα Χαβάη. appeared first on To Cafe tis mamas.

Το Πήλιο δεν είναι απλώς ένας προορισμός. Είναι μια εμπειρία. Ένας τόπος μαγικός, γεμάτος πράσινο, δροσερές πηγές, λιθόστρωτα σοκάκια και μικρούς, οικογενειακούς ορμίσκους που μοιάζουν βγαλμένοι από παραμύθι. Και το καλύτερο; Είναι ιδανικό για διακοπές με παιδιά!

Το βουνό των Κενταύρων δεν είναι μόνο φθινοπωρινός ή χειμερινός προορισμός – το καλοκαίρι, τα χωριά του ζωντανεύουν με έναν μαγικό, ανεπιτήδευτο τρόπο.

Από την Πορταριά μέχρι τη Ζαγορά, κάθε γωνιά είναι μια πρόσκληση για εξερεύνηση. Ας δούμε, όμως, πιο συγκεκριμένα ποια χωριά επισκεφτήκαμε και μας μάγεψαν…

Πορταριά.

Μόλις 13 χλμ από τον Βόλο, είναι ιδανική για οικογένειες που θέλουν να ζήσουν τη μαγεία του βουνού, χωρίς μεγάλη ταλαιπωρία.

Με το που φτάνεις, νιώθεις πως έχεις απομακρυνθεί χιλιόμετρα μακριά από την καθημερινότητα.

Πανέμορφη, κομψή και οργανωμένη, με καφετέριες που σε καλούν να καθίσεις με τα παιδιά για να απολαύσετε τοπικά γλυκίσματα.

Έχει επίσης πανέμορφα μαγαζάκια με τοπικά προϊόντα (σπιτικά γλυκά, βότανα, σαπούνια ελιάς και χειροποίητα ξυλόγλυπτα), παιδικές χαρές και μονοπάτια ιδανικά για βόλτες.

Το πιο ξακουστό από αυτά είναι το μονοπάτι των Κενταύρων, μια ήπια διαδρομή μέσα στο δάσος, με ξύλινες γεφυρούλες, κρυστάλλινα ρυάκια και σκιερές διαδρομές.

Τσαγκαράδα.

Σκαρφαλωμένη στις καταπράσινες πλαγιές του ανατολικού Πηλίου, είναι ένα χωριό που συνδυάζει φυσική ομορφιά, παραδοσιακή αρχιτεκτονική και απόλυτη ηρεμία. Αποτελεί ιδανική βάση για εξερεύνηση, πεζοπορία, γαστρονομία και επαφή με τη μαγεία της πηλιορείτικης φύσης.

Το highlight;Ο υπεραιωνόβιος πλάτανος της Αγίας Παρασκευής.
Στην ομώνυμη πλατεία, βρίσκεται ο διάσημος πλάτανος ηλικίας άνω των 1.000 ετών, με περίμετρο κορμού πάνω από 14 μέτρα. Ένα ζωντανό σύμβολο του χωριού, που μαγεύει κάθε επισκέπτη με τον όγκο και την αύρα του.

Άλλα αξιοθέατα:

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής
Δίπλα στον πλάτανο, αυτή η όμορφη πέτρινη εκκλησία του 18ου αιώνα συνδυάζει απλότητα και μυσταγωγία.

Οι τέσσερις συνοικίες της Τσαγκαράδας
Το χωριό αποτελείται από τέσσερις βασικές συνοικίες: Άγιοι Ταξιάρχες, Αγία Κυριακή, Αγία Παρασκευή και Άγιος Στέφανος. Καθεμία έχει τη δική της εκκλησία, πλατεία και ξεχωριστό χαρακτήρα. Η πεζοπορία ανάμεσά τους είναι από μόνη της μια εμπειρία.

 Η Νανοπούλειος Σχολή

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ιστορικά κτήρια της Τσαγκαράδας είναι η Νανοπούλειος Σχολή, που δεσπόζει στην συνοικία των Αγίων Ταξιαρχών. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πετρόχτιστο νεοκλασικό κτήριο, το οποίο ιδρύθηκε το 1853 χάρη στη δωρεά του ευεργέτη Δημητρίου Νανόπουλου, Τσαγκαραδινού της διασποράς.

 Η Αχιλλοπούλειος Δημόσια Σχολή Τσαγκαράδας

Χτίστηκε το 1864 με σκοπό να προσφέρει δωρεάν μόρφωση στα παιδιά του χωριού και των γύρω περιοχών, σε μια εποχή που η πρόσβαση στην εκπαίδευση ήταν προνόμιο των λίγων.

Το κτήριο είναι πέτρινο, διώροφο, με χαρακτηριστική πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Ακόμα και σήμερα, διατηρεί την αίγλη του παρελθόντος.

Μηλιές.

Οι Μηλιές είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της περιοχής.

Καθίστε για καφέ και γλυκό στο «Άννα, Να Ένα Μήλο» ένα από τα πιο διάσημα cafe-bar του Πηλίου, με τοίχους διακοσμημένους με παλιές διαφημίσεις και πόστερ.

Όμορφες στάσεις στις Μηλιές είναι επίσης η Βιβλιοθήκη Μηλεών, που ιδρύθηκε το 1814, το Λαογραφικό Μουσείο, η Εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και η κεντρική πλατεία.

Ωστόσο, οι Μηλιές είναι γνωστές για ακόμα ένα λόγο: για τον θρυλικό Μουτζούρη, το περίφημο τρενάκι του Πηλίου.

Ο σιδηρόδρομος κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από τον πατέρα του διάσημου υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, Εβαρίστο ντε Κίρικο, συνδέοντας το εμποροβιομηχανικό κέντρο του Βόλου με την εύφορη και πλούσια περιοχή του Δυτικού Πηλίου.

Πλέον, ο Μουτζούρης καλύπτει μια διαδρομή 16 χιλιομέτρων, από τα Λεχώνια μέχρι τις Μηλιές, προσφέροντας στον επιβάτη την ευκαιρία να απολαύσει τη μοναδική φυσική ομορφιά του τοπίου και τις περίτεχνες αρχιτεκτονικές κατασκευές, από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία της διαδρομής είναι η μεταλλική γέφυρα του Ταξιάρχη ή Ντε Κίρικο.

Μπορείτε να πάτε και με τα πόδια στη γέφυρα καθώς απέχει 500 μέτρα από το σταθμό από των Μηλεών.

Το τρένο λειτουργεί κάθε Σάββατο και Κυριακή και αναχωρεί από τις Μηλιές στις 15.00.

Μακρινίτσα.

Από τη στιγμή που φτάνεις στη Μακρινίτσα, νιώθεις πως βρίσκεσαι σε σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας (να αναφέρουμε πως παλαιότερα το χωριό υπήρξε το σκηνικό για να γυριστεί η ταινία «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά» με πρωταγωνιστές τους Αλίκη Βουγιουκλάκη -Δημήτρη Παπαμιχαήλ).

Πλακόστρωτα καλντερίμια, νεοκλασικά αρχοντικά, και μια απίστευτη θέα προς τον Βόλο και τον Παγασητικό που δεν χορταίνεις να κοιτάς. Δεν την ονομάζουν τυχαία “το μπαλκόνι του Πηλίου”.

Η Μακρινίτσα δεν χρειάζεται πρόγραμμα. Απλώς περπατάς. Οι βόλτες στα στενά της, ανάμεσα σε ανθισμένες αυλές, πετρόχτιστα σπίτια και γάργαρα νερά που κυλούν στις άκρες των δρόμων, είναι από μόνες τους μια εμπειρία.

Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν με τα παλιά παραδοσιακά μαγαζάκια: σαπούνια από ελαιόλαδο, βότανα, μέλια και σπιτικά λικέρ που μοσχοβολούσαν.

Και φυσικά, η πλατεία της Μακρινίτσας! Σκιά από τεράστια πλατάνια, πέτρινα παγκάκια, μαγαζάκια με χειροποίητα γλυκά…

Στάση θα κάνετε στο παραδοσιακό καφενείο του «Θεόφιλου» -μάλιστα στο εσωτερικό χώρο υπάρχει τοιχογραφία από τον Θεόφιλο και αξίζει να τη δείτε από κοντά.

Η Μακρινίτσα είναι περισσότερο από ένα ωραίο χωριό. Είναι ένα μικρό μάθημα για το πώς τα απλά πράγματα (μια θέα, ένα γλυκό, μια βόλτα) φέρνουν χαρά.

Ζαγορά.

Υπάρχουν μέρη που δεν κραυγάζουν «τουρισμός», αλλά σου μιλούν ψιθυριστά με εικόνες, αρώματα και απλότητα. Ένα τέτοιο μέρος είναι η Ζαγορά.

Παραδοσιακό χωριό, χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Πηλίου, ανάμεσα σε μήλα, καστανιές και δροσερές πηγές, είναι ιδανικό για οικογένειες που αγαπούν το αυθεντικό.

Η Ζαγορά έχει πλατείες γεμάτες πράσινο, σκιερές βρύσες και παγκάκια.

Η Ζαγορά είναι διάσημη για τα μήλα Zagorin, και ειδικά αν πάτε τέλη καλοκαιριού, τα μήλα αρχίζουν να κοκκινίζουν στα δέντρα. Μην παραλήψετε να δοκιμάσετε φυσικούς χυμούς ή μαρμελάδες – ιδανικό δωράκι για το σπίτι!

Στην Ζαγορά βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία της νεότερης Ελλάδας: το Σχολείο του Ρήγα. Πρόκειται για το ιστορικό σχολείο όπου φοίτησε ο Ρήγας Φεραίος (Ρήγας Βελεστινλής), ο μεγάλος οραματιστής και πρωτοπόρος της Ελληνικής Επανάστασης.

Το σχολείο ιδρύθηκε το 1777 προσφέροντας υψηλού επιπέδου εκπαίδευση στα ελληνικά γράμματα, τις επιστήμες και τη φιλοσοφία. Ήταν από τα πιο σημαντικά πνευματικά κέντρα της εποχής, προσελκύοντας μαθητές από όλο το Πήλιο αλλά και από άλλες περιοχές.

Σήμερα, το κτήριο στεγάζει ένα μικρό αλλά καλοδιατηρημένο μουσείο, με εκθέματα όπως παλιά σχολικά βιβλία, χειρόγραφα, χάρτες, και αντικείμενα που σχετίζονται με τη ζωή και το έργο του Ρήγα. Η ατμόσφαιρα του χώρου αποπνέει σεβασμό και μνήμη, δίνοντας στον επισκέπτη την αίσθηση ότι ταξιδεύει πίσω στον χρόνο.

Πινακάτες & Βυζίτσα.

Κρυμμένα μέσα σε καστανιές και πλατάνια, τα χωριά Πινακάτες και Βυζίτσα είναι δύο από τους πιο αυθεντικούς και ατμοσφαιρικούς προορισμούς του Πηλίου.

Με πέτρινα καλντερίμια, αρχοντικά του 18ου αιώνα και θέα στον Παγασητικό, μοιάζουν να έχουν σταματήσει στον χρόνο.

Ιδανικά για πεζοπορία, χαλάρωση και φωτογραφίες με φόντο την παραδοσιακή πηλιορείτικη αρχιτεκτονική.

Μακρυρράχη Πηλίου.

Η Μακρυρράχη, σκαρφαλωμένη στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου, είναι ένα από τα πιο γοητευτικά και “αθόρυβα” χωριά του βουνού. Φημίζεται για τη φυσική της ομορφιά, την απίστευτη θέα στο Αιγαίο και τις παραδοσιακές της ρίζες.

Το χωριό είναι γνωστό και ως «το χωριό των λουλουδιών», αφού πολλοί κάτοικοί του καλλιεργούν λουλούδια και ανθοκομικά φυτά.

Αν βρεθείτε εκεί κοντάστις 15 Αυγούστου, πολύ πιθανό να παρακολουθήσετε κάποια τοπική έκθεση ή πανηγύρι.

Κισσός.

Ο Κισσός, φωλιασμένος στην καταπράσινη ανατολική πλευρά του Πηλίου, είναι ένα από τα πιο γραφικά και ιστορικά χωριά του βουνού. Περιτριγυρισμένος από δάση, καστανιές και καρυδιές, δικαιολογεί το όνομά του: απλώνεται σαν “κισσός” στις πλαγιές του βουνού με θέα στο Αιγαίο.

Κεντρικό στολίδι του χωριού είναι ο εντυπωσιακός ναός της Αγίας Μαρίνας (17ος αιώνας), με ξυλόγλυπτο τέμπλο, νωπογραφίες και σπάνιες εικόνες.

Μπροστά του απλώνεται η γραφική πλατεία, με θεόρατα πλατάνια και παραδοσιακά καφενεία.

Το Πήλιο δεν είναι μόνο βουνό, πλατείες και καλντερίμια. Είναι κι ένας καλοκαιρινός θησαυρός με παραλίες που μοιάζουν εξωτικές, αλλά με ελληνική ψυχή. Αν ταξιδεύετε με παιδιά ή απλώς θέλετε  ένα μέρος με καθαρά νερά, φυσική σκιά και ησυχία, αυτές είναι οι παραλίες που ξεχωρίσαμε. Κάθε μία έχει κάτι ξεχωριστό να προσφέρει!

Μυλοπόταμος.

Με τους εντυπωσιακούς βράχους, τα τυρκουάζ νερά και την «τρύπα» στο βράχο που ενώνει τις δύο παραλίες, είναι από τις πιο δημοφιλής παραλίες του Πηλίου.

Ιδανικά πηγαίνετε πρωί για σκιά και λιγότερο κόσμο. Έχει αρκετά σκαλιά και για αυτό να έχετε μαζί σας μόνο τα απαραίτητα.

Φακίστρα

Ακατοίκητη, μαγευτική και… μυστική, με απίστευτη ομορφιά και ησυχία.

Για να φτάσετε θα χρειαστεί να αφήσετε το αμάξι σας στο πάρκινγκ και να ξεκινήσετε για μια πεζοπορία 20 λεπτών σε ένα κατηφορικό μονοπάτι. Συνιστάται να φοράτε αθλητικά παπούτσια. Παροχές στην παραλία δεν υπάρχουν, οπότε φροντίστε να έχετε μαζί σας όλα τα απαραίτητα.

Αριστερά από το πάρκινγκ ξεκινάει ένα μονοπάτι με την πινακίδα «Κρυφό σχολειό». Ακολουθώντας το φτάνει στο ξωκλήσι της Παναγίας Μεγαλομάτας, όπου κατά την Τουρκοκρατία λειτουργούσε το Κρυφό Σχολειό της Τσαγκαράδας.

Άγιοι Σαράντα

Πλατιά αμμουδιά, εύκολη πρόσβαση και καθαρά νερά. Ακόμα μία εκπληκτική παραλία του Πηλίου.

Χορευτό

Μία από τις μεγαλύτερες παραλίες, ιδανική για οικογένειες λόγω της εύκολης πρόσβασης και της άμμου. Έχει ταβερνάκια, ομπρέλες, ακόμα και οργανωμένο κομμάτι.

Νταμούχαρη.

Η παραλία Νταμούχαρη είναι μια από τις πιο γραφικές και αυθεντικές παραλίες του Πηλίου. Αποτελείται από δύο μικρούς όρμους – έναν με βότσαλα και έναν με φυσικό λιμανάκι – που προσφέρουν μοναδική θέα στο Αιγαίο και αίσθηση γαλήνης.

Η Νταμούχαρη φημίζεται για τα κρυστάλλινα νερά της. Επίσης, έχει γίνει γνωστή διεθνώς επειδή αποτέλεσε σκηνικό για την ταινία Mamma Mia!.

Καλά Νερά.

Η παραλία Καλά Νερά βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Πηλίου, στον Παγασητικό κόλπο, μόλις 18 χλμ από τον Βόλο. Είναι μια από τις πιο οργανωμένες και εύκολα προσβάσιμες παραλίες της περιοχής, ιδιαίτερα δημοφιλής τόσο σε ντόπιους όσο και σε επισκέπτες.

Διαθέτει αμμουδιά με ψιλό βότσαλο και ρηχά, ζεστά νερά – ιδανικά για οικογένειες με παιδιά. Κατά μήκος της παραλίας υπάρχουν πολλές ταβέρνες, καφέ, beach bars και καταλύματα, που προσφέρουν όλες τις ανέσεις.

Άγιος Ιωάννης.

Η παραλία του Αγίου Ιωάννη είναι μεγάλη, με λευκό βότσαλο και άμμο, και προσφέρει καταγάλανα, δροσερά νερά. Είναι καλά οργανωμένη, με ομπρέλες, ξαπλώστρες, beach bars, ταβέρνες και τουριστικά καταστήματα, διατηρώντας παράλληλα έναν ρομαντικό, γραφικό χαρακτήρα.

Από τον Άγιο Ιωάννη υπάρχει εύκολη πρόσβαση και σε άλλες φημισμένες παραλίες, όπως το Παπά Νερό και η Πλάκα, που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια.

Top 5 Highlights του Πηλίου που θα μας μείνουν αξέχαστα

1. Αλεπούδες τη νύχτα – μια απρόσμενη συνάντηση

Ναι, καλά διαβάσατε! Στους ήσυχους δρόμους, τη νύχτα μπορεί να δείτε αλεπούδες να περιφέρονται! Δυστυχώς, μέχρι να προλάβετε να βγάλετε την φωτογραφική μηχανή, το πιο πιθανό να έχουν εξαφανιστεί…

2. Σπετσοφάι και Πηλιορίτικες Πίτες – οι γεύσεις του βουνού

Το Πήλιο είναι γαστρονομικός παράδεισος. Δοκιμάστε σπετσοφάι με παραδοσιακό λουκάνικο και πιπεριές – πικάντικο και πεντανόστιμο. Και φυσικά, χειροποίητες πίτες με χόρτα, τυρί, κολοκύθα ή μήλο – κάθε χωριό και η συνταγή του. Οι τελευταίες μάλιστα ήταν τόσο νόστιμες που μέχρι να προλάβω να βγάλω την φωτογραφική μηχανή, είχαν επίσης εξαφανιστεί!

3. Λιθόστρωτα δρομάκια – για βόλτες χεράκι χεράκι

Τα λιθόστρωτα δρομάκια του Πηλίου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας του. Φτιαγμένα με φροντίδα από τοπική πέτρα, διασχίζουν παραδοσιακά χωριά, πλαγιές και δάση, ενώνοντας ανθρώπους και εποχές.

4. Πέτρινες στέγες – σαν σκηνικό από παλιά ελληνική ταινία

Οι σκεπές στα πηλιορίτικα σπίτια είναι φτιαγμένες από πλάκες σχιστόλιθου – βαριές, αληθινές, με φυσική πατίνα. Αν τις κοιτάξετε από ψηλά, μοιάζουν σαν να βγήκαν από ζωγραφιά.

5. Πηγές με τρεχούμενο νερό – δροσιά, παιχνίδι, καθαρότητα

Σε κάθε χωριό θα βρείτε πέτρινες βρύσες με παγωμένο νερό που κυλά όλο τον χρόνο. Γεμίστε παγουράκια, πλύνετε φρούτα, αφήστε τα παιδιά να παίξουν με το νερό – είναι αγνό, ζωντανό, και πιο καθαρό απ’ ό,τι φαντάζεστε.

Αν ψάχνετε έναν προορισμό που να συνδυάζει ξεκούραση, επαφή με τη φύση και ομορφιά, τότε το Πήλιο είναι αυτό που χρειάζεστε.

Εμείς γυρίσαμε γεμάτοι εικόνες, μυρωδιές και το πιο σημαντικό: Αναμνήσεις…!

The post Καλοκαιρινές διακοπές στο Πήλιο. appeared first on To Cafe tis mamas.

Αν αγαπάς τις χειροποίητες κατασκευές και θες να δώσεις μια φυσική, καλοκαιρινή πινελιά στο μπάνιο σου, τότε αυτή η ιδέα θα σε ξετρελάνει!

Σήμερα θα σου δείξω πώς φτιάξαμε – μαζί με τα παιδάκια μου – ένα πανέμορφο βαζάκι για τις οδοντόβουρτσες, χρησιμοποιώντας πηλό και κοχύλια που μαζέψαμε από την παραλία.

Υλικά που θα χρειαστείς:

• Αυτοξηραινόμενο πηλό (λευκό ή ό,τι χρώμα προτιμάς)
• Κοχύλια (καθαρισμένα και στεγνά)
• Ένα βαζάκι ή ποτηράκι για καλούπι
• Βερνίκι (προαιρετικά για γυαλάδα και προστασία)
• Λίγη φαντασία και παιδικά χεράκια πρόθυμα για παιχνίδι!

Η διαδικασία μας:

1. Πήραμε ένα βαζάκι για να μας βοηθήσει στο σχήμα και αρχίσαμε να τυλίγουμε γύρω του τον πηλό, φροντίζοντας να μην είναι πολύ χοντρός ώστε να στεγνώσει σωστά.
2. Πριν στεγνώσει ο πηλός, κολλήσαμε πάνω του τα κοχύλια, πατώντας τα ελαφρά για να «κάτσουν» καλά.
3. Αφήσαμε την κατασκευή να στεγνώσει φυσικά για περίπου 24 ώρες.
4. (Προαιρετικά) Περάσαμε ένα χέρι βερνίκι για να του δώσουμε λίγη γυαλάδα και αντοχή στην υγρασία του μπάνιου.
5. Έτοιμο! Ένα μοναδικό, φυσικό διακοσμητικό για το μπάνιο μας που μας θυμίζει θάλασσα κάθε φορά που πλένουμε τα δόντια μας.

Μικρή συμβουλή: Αν το φτιάξεις με τα παιδιά σου, θα δεις πόσο απολαμβάνουν την υφή του πηλού και τη διαδικασία τοποθέτησης των κοχυλιών. Είναι μια υπέροχη ευκαιρία για δημιουργικό χρόνο μαζί!

Αν το δοκιμάσεις, θα χαρώ πολύ να δω τις δικές σας εκδοχές! Στείλε μου φωτογραφίες ή άφησέ μου σχόλιο!

Για περισσότερες καλοκαιρινές ιδέες κάνε κλικ ΕΔΩ!!

The post DIY βαζάκι για oδοντόβουρτσες με κοχύλια και πηλό. appeared first on To Cafe tis mamas.

Αλήθεια, τι να πρωτοπώ για τον κεφαλλονίτικο αυτόν παράδεισο που πλέον κατέχει μία θέση στην καρδιά μας… Και μιας και είναι πολλά τα αξιοθέατα της, είναι βλέπετε και το μεγαλύτερο νησί των Επτανήσων, ας ξεκινήσω αρχής γενομένης με την γραφική πρωτεύουσα του.

Αργοστόλι.

Το Αργοστόλι είναι η μεγαλύτερη πόλη και συνάμα ένα από τα λιμάνια του νησιού. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένο και έχει αμέτρητες επιλογές για καφέ και φαγητό. Αυτό που εμάς μας άρεσε πολύ είναι η ευρύχωρη κεντρική πλατεία του (πλατεία Βαλλιανού) που τα απογεύματα κατακλύζεται από γονείς και παιδιά.

Πολύ κοντά στην πλατεία υπάρχει και ο εμπορικός δρόμος Λιθόστρωτο. Είναι ο πιο ζωντανός δρόμος του Αργοστολίου, αφού κυριολεκτικά σφύζει από ζωή και κόσμο όλο τον χρόνο.

Πέρα από τα πλακόστρωτα δρομάκια, οι επιβλητικές εκκλησίες, τα ωραία δημόσια κτήρια, τα διώροφα και τριώροφα σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής συνθέτουν τη μοναδική εικόνα της πρωτεύουσας του νησιού.

Εδώ, βρίσκονται η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη (από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας), το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο και το ιστορικό θέατρο «Κέφαλος».

Στο Αργοστόλι και γύρω από αυτό είναι συγκεντρωμένα και πολλά ακόμα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος, όπως:

Το άγαλμα του Έλληνα ποιητή και ναυτικού Νίκου Καββαδία.

Η πέτρινη γέφυρα De Bosset.

Η γέφυρα De Bosset είναι η μεγαλύτερη πέτρινη γέφυρα σε θαλασσινό νερό και υπάρχει ήδη από το 1813. Κατασκευάστηκε από τον Ελβετό μηχανικός Charles Philippe De Bosset.

Καθώς διασχίζετε τη γέφυρα σίγουρα θα παρατηρήσετε έναν τετράπλευρο συμμετρικό οβελίσκο αποτελούμενο από σκαλισμένους βράχους να ανεβαίνει από τη θάλασσα. Αυτό το μνημείο λέγεται «Κολώνα» και υπήρχε από το 1813.

Ο καταστροφικός σεισμός του 1953 τραυμάτισε το ένα τρίτο της γέφυρας από την πλευρά του Αργοστολίου. Η γέφυρα και ο οβελίσκος επιβίωσαν από το σεισμό. Βέβαια από τον καταστροφικό εκείνο σεισμό επλήγη και ολόκληρη η πόλη, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν σημεία που αποπνέουν την παλιά βενετσιάνικη αρχιτεκτονική.

Ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων, μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Αργοστόλι.

Πρόκειται για έναν λευκό φάρο ύψους 8 μέτρων, εμπνευσμένο από το δωρικό αρχιτεκτονικό στυλ, σήμα- κατατεθέν της Κεφαλονιάς.

Γνωστός και ως «Φανάρι», ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων είναι το ιδανικό σημείο για ηλιοβασιλέματα, ρομαντικές φωτογραφίες ή απλώς για να απολαύσετε τη θέα στο Ληξούρι.

Οι  καταβόθρες στο Φανάρι.

Ένας περίπατος παραλιακά από το κέντρο του Αργοστολίου μέχρι τις καταβόθρες διαρκεί περίπου μισή ώρα και είναι πολύ ευχάριστος. Εκεί στις καταβόθρες στο Φανάρι, τα νερά της θάλασσας μπαίνουν σε «μυστηριώδεις» σχισμές και χάνονται κάτω από το λιμάνι και μέσα στα κεφαλλονίτικα βουνά. Οι καταβόθρες είναι ένα ακόμα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο που θα συναντήσετε στην Κεφαλονιά.

Στις Καταβόθρες σήμερα θα δείτε μια ρόδα που γυρίζει με τη  δύναμη του νερού, ενώ τον 19o αιώνα λειτούργησε εδώ ένας μύλος.

Όμως, ο πιο δημοφιλής περίπατος είναι αυτός στον  παραλιακό πεζόδρομο που ξεκινάει από την πέτρινη γέφυρα και περνάει από τα μανάβικα και τις ψαρόβαρκες από τα οποία οι ψαράδες πουλάνε κατευθείαν την ψαριά τους.

Η Κεφαλονιά διαθέτει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά σπήλαια που υπάρχουν στην Ελλάδα. Εμείς επισκεφτήκαμε δύο από αυτά που ήταν ανοιχτά προς το κοινό και κυριολεκτικά μείναμε με το στόμα ανοικτό.

Σπήλαιο Δρογκαράτης.

Το Σπήλαιο της Δρογκαράτης βρίσκεται σε απόσταση 3 χλμ από τη Σάμη, στην περιοχή των Χαλιωτάτων στην Κεφαλονιά.

Αρκεί να κατεβείτε μερικές σκάλες για να βρεθείτε σε έναν υπόγειο κόσμο με ιστορία άνω των 150 εκατομμυρίων ετών.

 Το Σπήλαιο Δρογκαράτης ανακαλύφθηκε έπειτα από έναν τεράστιο σεισμό που αποκάλυψε την είσοδό του.

Η είσοδός του είναι σε υψόμετρο 120 μέτρων και το βάθος του φθάνει τα 95 μέτρα, ενώ η θερμοκρασία του είναι 18ο κελσίου.

Η αίθουσά του είναι πολύ μεγάλων διαστάσεων (65 x 45 και ύψος 20 μέτρα περίπου) και διαθέτει εξαίρετη ακουστική. Για το λόγο αυτόν, έχουν πραγματοποιηθεί εδώ σημαντικές συναυλίες, όπως της Μ. Φαραντούρη και της υψίφωνου Εφ. Καράγιαννη.

Ολόκληρο το σπήλαιο είναι ένα μοναδικό έργο γλυπτικής, από σταλαγμίτες και σταλακτίτες που δημιουργούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη

Το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στον Καραβόμυλο, πολύ κοντά στη Σάμη. Η σπηλιά «ανακαλύφθηκε» έπειτα από σεισμό. Έπεσε η οροφή και φάνηκε η υπέροχη λίμνη. Είναι ένα τοπίο παραδεισένιο που σε μαγεύει.

Η ξενάγηση γίνεται με βάρκες σε όλο το μήκος της λίμνης. Ιδανική ώρα για να το επισκεφτεί κανείς είναι το μεσημέρι που ο ήλιος το φωτίζει από ψηλά. Μπαίνεις στην βάρκα και θαρρείς πως αιωρείσαι στο κενό! Οι ηλιαχτίδες μπαίνουν από το άνοιγμα της οροφής και πέφτοντας στο νερό κάνουν τα καταγάλανα νερά να λαμπυρίζουν.

Το σπήλαιο είναι γεμάτο και από εντυπωσιακούς σταλακτίτες.

Για το όνομα της Λίμνης υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μια αναφέρει ότι το λιμνοσπήλαιο πήρε το όνομά του από το την Νύμφη Μελισσάνη που αυτοκτόνησε εδώ επειδή ο θεός Πάνας δεν την ήθελε. Η άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το πήρε από την βοσκοπούλα Μελισσάνθη που σκοτώθηκε πέφτοντας στην λίμνη, ενώ κυνηγούσε ένα από τα πρόβατά της.

Περίπου στη μέση της Λίμνης υπάρχει ένα νησάκι επάνω στο οποίο βρέθηκαν λατρευτικά αντικείμενα του θεού Πάνα και έτσι συμπεραίνουμε  ότι το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως τόπος λατρείας κατά τους προϊστορικούς χρόνους.

Οι κρυμμένοι θησαυροί της Κεφαλονιάς είναι τα πανέμορφα μικρά χωριουδάκια της με την μοναδική αισθητική που σε περιμένουν να τα επισκεφτείς.

Φισκάρδο.

Το Φισκάρδο είναι ένα από τα πιο ιστορικά και διάσημα χωριά της Κεφαλονιάς. Έμεινε ανεπηρέαστο από τον σεισμό του 1953 κατά το μεγαλύτερο μέρος του και τα κτήρια του διατηρούν το παραδοσιακό τους ύφος και χρώμα. Από αυτόν τον γραφικό οικισμό κατάγεται και ο ποιητής της θάλασσας, ο Νίκος Καββαδίας.

Για τους λάτρεις της αρχαιολογίας αξίζει να αναφέρουμε ότι στο Φισκάρδο ανακαλύφθηκε ρωμαϊκό νεκροταφείο και χρονολογείται από τον 2ο π.Χ. έως τον 4ο αιώνα μ.Χ..

Το Φισκάρδο είναι ο απόλυτος κοσμοπολίτικος προορισμός. Τα διασωθέντα κτίρια βενετσιάνικου στυλ στεγάζουν πληθώρα από εστιατόρια και ταβέρνες, καφετέριες και μαγαζάκια με σουβενίρ.

Μία βόλτα στα στενά σοκάκια αρκεί για να σας γοητέψει.

Όμορφα φωτισμένο, το γοητευτικό λιμάνι πλημμυρίζει με κόσμο που απολαμβάνει τα μαγικά καλοκαιρινά βράδια.

Ληξούρι.

Η πόλη του Αργοστολίου συνδέεται με το όμορφο Ληξούρι και ακτοπλοϊκά (με τοπικό φέρυ) με συχνότητα δρομολογίων κάθε μισή ώρα το καλοκαίρι. Το φέρυ ξεκινάει δίπλα από το λιμεναρχείο στο Αργοστόλι και φτάνει στον κόλπο του Ληξουρίου σε περίπου είκοσι λεπτά.

Το Ληξούρι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού. Είναι πολύ πιο ξεκούραστο και χαλαρωτικό από το Αργοστόλι, αλλά εξίσου γοητευτικό και γραφικό.

Άσσος.

Η Άσσος, το καμάρι της Κεφαλονιάς, είναι πράγματι ένα από τα ωραιότερα χωριά της χώρας.

Αρχικά θαυμάστε την από ψηλά.

 Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, σε μια στενή λωρίδα ξηράς, ανάμεσα σε πεύκα και κυπαρίσσια, σε ένα μοναδικό τοπίο με πολύ χρώμα και φινέτσα.

Στην κορυφή της χερσονήσου της Άσσου βρίσκεται και το Ενετικό Κάστρο του 16^ου αιώνα, το μεγαλύτερο από τα δύο κάστρα στην Κεφαλονιά. Χτίστηκε από τους Βένετους για να προστατεύσει το χωριό Άσσος από τους πειρατές.

Το φρούριο ήταν μεγάλης στρατηγικής σημασίας και έκανε την Άσσο πρωτεύουσα της βόρειας πλευράς του νησιού. Σήμερα, υπάρχουν μόνο απομεινάρια από το τείχος και άλλα μέρη του κάστρου. Ωστόσο μία βόλτα μέχρι εκεί οπωσδήποτε αξίζει, καθώς και μόνο η θέα από τόσο ψηλά σε αποζημιώνει 100%.

Σάμη.

Ερχόμενοι από Πάτρα, η Σάμη ήταν το πρώτο Κεφαλλονίτικο χωριό που συναντήσαμε. Καταπράσινη, όπως ολόκληρο σχεδόν το νησί, με το κυριότερο εμπορικό λιμάνι του νησιού να αποτελεί έναν πολύ σημαντικό σύνδεσμο με την κυρίως Ελλάδα.

Το σύγχρονο χωριό είναι χτισμένο κοντά στην Αρχαία Σάμη, ένα μέρος μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας. Πρόκειται για ένα παραθαλάσσιο χωριό, με φαρδιά πλακόστρωτα σοκάκια και αρκετή τουριστική κίνηση.

Κοντά στην Σάμη, έχουν βρεθεί ερείπια ρωμαϊκού οικοδομήματος που οι ντόπιοι ονομάζουν “Ρακόσπιτο”.

Σκάλα.

Περίπου 42 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι βρίσκεται η Σκάλα, ένα παραθαλάσσιο χωριό που σίγουρα αξίζει την επίσκεψη σας.

Το πολυσύχναστο κέντρο της Σκάλας χωρίζεται από την παραλία με μια λωρίδα πευκοδάσους με υπέροχη σκιά και δροσιά, κάνοντας έτσι πιο ξεχωριστή την παραλιακή ζώνη.

Στη Σκάλα τα κρυστάλλινα διάφανα νερά και το εκπληκτικό πράσινο συνθέτουν ένα υπέροχο σκηνικό.

Πόρος.

Όμορφο, παραθαλάσσιο χωριό με αρκετές επιλογές για φαγητό.

Το λιμανάκι του προσφέρεται για βολτούλα, ενώ η κεντρική του πλατεία είναι ιδανική για μικρά παιδιά.

Η Κεφαλονιά έχει μεγάλη ακτογραμμή και πολλές παραλίες. Τα νερά του Ιονίου φημίζονται για την καθαριότητα και τη δροσιά του. Μερικές από τις ωραιότερες παραλίες στην Κεφαλονιά είναι:

Μύρτος.

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η παραλία του Μύρτου είναι η καλύτερη του νησιού και για εμένα προσωπικά η καλύτερη παραλία που έχω ποτέ επισκεφτεί.

Είναι πολυβραβευμένη και παγκοσμίου φήμης. Βρίσκεται κάθε χρόνο στις πρώτες θέσεις της λίστας των καλύτερων ελληνικών παραλιών και όχι τυχαία.

Πριν βουτήξετε στα απίστευτα νερά της που περιλαμβάνουν όλες τις διαβαθμίσεις του μπλε και του πράσινου, σταθείτε στο μπαλκόνι πάνω από την παραλία και απολαύστε την απίστευτη θέα.

Η παραλία είναι προσβάσιμη από ένα ελικοειδή δρόμο. Τα άγρια βράχια, τα γαλανά νερά και τα κάτασπρα βότσαλα της δημιουργούν ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς.

Πετανοί.

Υπέροχη παραλία με γαλαζοπράσινα νερά, ψιλή άμμο με βοτσαλάκι και πυκνή βλάστηση, μοιάζει να βγήκε από καρτ ποστάλ. Για πολλούς συναγωνίζεται τον Μύρτο σε ομορφιά.

Η παραλία είναι οργανωμένη και διαθέτει ταβέρνες και καφετέριες. Είναι επίσης ιδανική για θαλάσσια σπορ.

Έχει υπέροχο ηλιοβασίλεμα, για αυτό όταν την επισκεφτείτε, φροντίστε να μείνετε ως αργά.

Αντίσαμος.

Απίστευτη παραλία, μία από τις καλύτερες της Κεφαλονιάς. Σμαραγδένια νερά και κατάφυτα τοπία. Η παραλία αυτή πραγματικά τα έχει όλα!

Είναι καλά οργανωμένη με ξαπλώστρες, ομπρέλες και beach bars και βραβευμένη με γαλάζια σημαία.

Παραλία Ξι.

Πολύ ιδιαίτερη παραλία, καθώς αποτελεί έναν φυσικό χώρο όπου μπορείς να κάνεις με τον γκρίζο άργιλο που διαθέτει δωρεάν αναζωογονητικό σπα σε πρόσωπο και σώμα.

Η παραλία είναι οργανωμένη και ιδανική για παιδιά, καθώς είναι πολύ ρηχή, με πορτοκαλοκόκκινη άμμο και αργιλώδη βράχια. 

Έμπλυση.

Πρόκειται για μία υπέροχη βραχώδη παραλία με πεντακάθαρα νερά. Ακόμα μία εξαιρετική επιλογή.

Δαφνούδι.

Ιδανική παραλία για όσους δεν αγαπούν την πολυκοσμία, καθώς η συγκεκριμένη παραλία προϋποθέτει αρκετό περπάτημα προκειμένου να την απολαύσει κανείς.

Πιο συγκεκριμένα, αφού σταθμεύσαμε το αυτοκίνητο μας στα Αντύπατα, περπατήσαμε ένα καταπράσινο μονοπάτι μέσα στη φύση (περίπου 600 μέτρων) για να φτάσουμε.

Η συγκεκριμένη παραλία, φυσικά, δεν είναι οργανωμένη.

Πλατύς Γιαλός και Μακρύς Γιαλός.

Διπλανές παραλίες με εύκολη πρόσβαση και υπέροχα νερά, πολύ κοντά στο Αργοστόλι.

Και οι δύο είναι οργανωμένες, ρηχές, αμμουδερές, ιδανικές για οικογένειες.

Αγία Ευθυμία.

Υπέροχες μικρές παραλίες με τυρκουάζ νερά και λευκά βότσαλα.

Κατά μήκος του κεντρικού δρόμου υπάρχουν καφετέριες και εστιατόρια με φρέσκο ψάρι. Το γραφικό της λιμάνι φιλοξενεί αμέτρητες βάρκες, κότερα κλπ.

Κακό Λαγκάδι.

Παραλία με πολύ δύσκολη πρόσβαση και για αυτό δεν προτείνεται σε οικογένειες με μικρά παιδιά.

Για να φτάσει κανείς θα πρέπει να ακολουθήσει ένα στενό μονοπάτι που περνάει μέσα από τα βράχια.  Ωστόσο, η παραλία είναι ομολογουμένως καταπληκτική.

Αγία Κυριακή.

Η Αγία Κυριακή είναι μια αρκετά μεγάλη παραλία με καταγάλανα κρυστάλλινα νερά. Εκεί στο μικρό αγκυροβόλιο με τα καϊκάκια και τις βάρκες, υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης σκάφους για μικρές εξορμήσεις στις γειτονικές παραλίες, ειδικά στη μικρή και ήσυχη παραλία Βούτη και την Φτέρη.

Το νησί της Κεφαλονιάς έχει πλούσια ιστορία, μαγευτικά φυσικά τοπία και πολιτιστικά αξιοθέατα. Μερικά ακόμα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος που προτείνουμε είναι:

Το κάστρο Αγίου Γεωργίου.

Στην Κεφαλονιά, στο νότιο τμήμα του νησιού, βρίσκεται το Κάστρο Αγίου Γεωργίου. Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς περίπου τον 12ο αιώνα, ενώ σημαντικές αλλαγές και προσθήκες σε αυτό έκαναν οι Ενετοί όταν κατέλαβαν το νησί. Το Κάστρο Αγίου Γεωργίου αποτελούσε την πρωτεύουσα της Κεφαλονιάς μέχρι και το 1757, όταν το διοικητικό κέντρο του νησιού μεταφέρθηκε στο Αργοστόλι.

Το Κάστρο Αγίου Γεωργίου κάλυπτε έκταση περίπου 16 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, ενώ η περίμετρος του αγγίζει τα 600 μέτρα. Το κάστρο διέθετε εξωτερικό και εσωτερικό τείχος με εντυπωσιακές πολεμίστρες και οχυρωματικούς πύργους, ενώ στο κέντρο του περιβόλου του βρισκόταν το Παλαιό Φρούριο. Ο καταστροφικός σεισμός του 1953  που έπληξε την Κεφαλονιά δεν άφησε  ανέγγιχτο το Κάστρο, το οποίο υπέστη σημαντικές ζημιές.

Ακόμα και έτσι όμως παραμένει ένα εντυπωσιακό αξιοθέατο με μεγάλη ιστορική σημασία και μαγευτική θέα στον κόλπο του Αργοστολίου, το οποίο αξίζει να επισκεφθείτε όταν βρεθείτε για διακοπές στην Κεφαλονιά.

Παλιά Βλαχάτα.

Τα Παλιά Βλαχάτα είναι ένα χωριό της Κεφαλονιάς που μετά το σεισμό των 7,2 ρίχτερ του 1953 μετατράπηκε με το χρόνο σε ερείπια.

Ο πρότερα γραφικός οικισμός πλέον απλώνεται μισογκρεμισμένος ανάμεσα στα δέντρα που φυτρώνουν δίπλα στους κατεστραμμένους τοίχους.

Στα ερείπια του παλιού χωριού κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται το τριήμερο φεστιβάλ ΣΑΡΙΣΤΡΑ με μουσική, τέχνη, κινηματογράφο και πολλές παράλληλες δράσεις. Το φεστιβάλ είναι ιδιαίτερα δημοφιλές και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από κάθε γωνιά του νησιού.

6 πράγματα που κατά την γνώμη μας δεν πρέπει να παραλείψετε να δοκιμάσετε αν επισκεφτείτε την Κεφαλονιά με παιδιά.

1. Να κάνετε βόλτα με θαλάσσια ποδήλατα στον Κούταβο.

Ο Κούταβος είναι η μεγάλη λιμνοθάλασσα του Αργοστολίου. Είναι ένας πολύ ρηχός κόλπος που συνορεύει με την γέφυρα Ντε Μποσέ. Στην βόλτα αυτή υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να συναντήσετε θαλάσσιες χελώνες καρέτα-καρέτα!

2. Να δοκιμάσετε μία βόλτα με το yellow submarine.

Το Yellow Submarine είναι ένα πολύ ιδιαίτερο σκάφος, όπου από το κατάστρωμά του μπορείς να απολαύσεις το φανταστικό φυσικό περιβάλλον της Κεφαλονιάς, και από τον υποθαλάσσιο θάλαμό του να χαρείς τον εντυπωσιακό βυθό της περιοχής και τα ψάρια του ακόμη και μέχρι τα 30 μέτρα βάθος.

3. Να επισκεφτείτε το Odysseus Theme Park.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το συγκεκριμένο θεματικό πάρκο δες ΕΔΩ.

4. Να απολαύσετε ένα κοκτέιλ στην πλατεία Βαλλιανού.

Όπως είπαμε και παραπάνω η κεντρική πλατεία της Κεφαλονιάς είναι ιδανική για οικογένειες. Ένα κοκτέιλ για τους μεγάλους και ένα μοκτέιλ για τους μικρούς είναι ό,τι πρέπει για μια χαλαρή καλοκαιρινή βραδιά.

5.  Να δοκιμάσετε την γνήσια Κεφαλλονίτικη κουζίνα.

Η Κεφαλονιά δεν φημίζεται μόνο για τις φυσικές ομορφιές της, αλλά και για τις απίθανες παραδοσιακές γεύσεις της. Με παιδιά ή χωρίς, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τις διάσημες κεφαλλονίτικες πίτες, ειδικά την περίφημη κρεατόπιτα και μπακαλιαρόπιτα. Η Κεφαλονιά εκτός από νόστιμα εδέσματα έχει και αξιόλογα κρασιά, αλλά και ενδιαφέρουσες τοπικές μπύρες.

6. Να παρακολουθήσετε ένα από τα πολλά πανηγύρια που λαμβάνουν χώρα στα διάφορα σημεία του νησιού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η Κεφαλονιά είναι ένας τόπος ευλογημένος. Ό,τι και να σας πούμε, ό,τι φωτογραφίες και να σας δείξουμε, δεν αρκούν να περιγράψουν την ομορφιά της. Είναι ένας μέρος που δύσκολα σε αφήνει ασυγκίνητο. Εμάς τουλάχιστον μας κέρδισε από την πρώτη στιγμή!

Αν και εσείς δηλώνετε λάτρεις του Ιονίου, μην παραλείψετε να διαβάσετε και την ανάρτηση μας για την εξίσου υπέροχη Ιθάκη πατώντας ΕΔΩ!

The post Οικογενειακές διακοπές στην Κεφαλονιά. appeared first on To Cafe tis mamas.

Η ιστορία της Γεωργιούπολης είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Αλμυρό ποταμό που εκβάλλει εκεί και που κάποτε της είχε δώσει το όνομα Αλμυρούπολη. Η περιοχή γύρω από την Γεωργιούπολη είναι ο Αποκόρωνας με τα γραφικά χωριά και το πολύ πράσινο.

Η Γεωργιούπολη είναι κτισμένη μέσα σε μια καταπράσινη πεδιάδα, γεμάτη ποτάμια και πηγές. Μπαίνοντας στο χωριό θα δείτε πολλούς ευκαλύπτους, τόσο στο δρόμο όσο και στην πλατεία, και μια σειρά κυπαρισσιών που δημιουργούν μια όμορφη εικόνα.

Η κεντρική πλατεία της Γεωργιούπολης διαθέτει τα πάντα, καθώς εκεί υπάρχουν πολλά καταστήματα, πολλά από αυτά με παραδοσιακά προϊόντα, αλλά και καφετέριες και λοιπά μαγαζιά που διοργανώνουν βραδιές με ζωντανή μουσική (Κρητική ή μη).

Από την πλατεία θα φτάσετε στην παραλία της Γεωργιούπολης σε πέντε λεπτά με τα πόδια ακολουθώντας το δρόμο με τους ευκαλύπτους.

Αν αφιερώσετε λίγο χρόνο για να περπατήσετε στα στενά της, θα δείτε πολλά μαγαζιά με τουριστικά είδη και μικρά ταβερνάκια. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα σας λείψει τίποτα!

Η κύρια παραλία της Γεωργιούπολης (περίπου 1,5 χιλιόμετρο) είναι τμήμα μίας ατελείωτης παραλίας που εκτείνεται παράλληλα του Εθνικού δρόμου Χανιά-Ρέθυμνο για πολλά χιλιόμετρα. Είναι μια υπέροχη, αμμώδης παραλία και έχει βραβευτεί με Γαλάζια Σημαία. Διαθέτει σύγχρονες υποδομές, ομπρέλες, ξαπλώστρες, ντους, καφέ και δυνατότητα για θαλάσσια σπορ.

Το πιο δημοφιλές αξιοθέατο του λιμανιού είναι το κατάλευκο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα, σε έναν τεχνητό μόλο με βράχια σε απόσταση περίπου 200 m από την ακτή.

Μην παραλείψετε να περπατήσετε ως εκεί και να θαυμάσετε το τοπίο. Στην διαδρομή πολύ πιθανό να δείτε και πολλά καβουράκια κρυμμένα στα βραχάκια. Το βράδυ ο ναός μοιάζει σαν να επιπλέει στην θάλασσα.

Επιπρόσθετα, ο παραλιακός δρόμος της Γεωργιούπολης που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την παραλία και τη διατρέχει σε όλο το μήκος της μέχρι το μεγάλο παραλιακό κέντρο Τροπικάνα, είναι ένας εξαιρετικός περίπατος. Ακριβώς πάνω στο δρόμο υπάρχουν  πολλά καφέ και εστιατόρια.

Στο βορειοδυτικό τμήμα της περιοχής υπάρχει μια δεύτερη παραλία με κρύα νερά. Η παραλία αυτή ονομάζεται Καλυβάκι και εκεί τα νερά είναι αισθητά πιο κρύα καθώς στην περιοχή εκρέουν μικρά ποταμάκια.

Αν αποφασίσετε να την επισκεφτείτε μην παραλείψετε να θαυμάσετε και τις μικρές μινιατούρες, πιστά αντίγραφα μνημείων, όπως το ανάκτορο της Κνωσσού, ο Παρθενώνας κλπ που στολίζουν τον γύρω χώρο.

Η Γεωργιούπολη με τους τεράστιους ευκαλύπτους,  την αμμώδη παραλία, τα κρυστάλλινα νερά, το ποτάμι, το μικρό ψαρολίμανο και το γραφικό εκκλησάκι πάνω στην θάλασσα είναι σίγουρα μία καλή πρόταση για ήρεμες οικογενειακές διακοπές.

Και μην ξεχάσετε!! Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκονται αξιοθέατα με μεγάλο τουριστικό ενδιαφέρον που αξίζουν μια επίσκεψη, όπως η λίμνη Κουρνά και η Αργυρούπολη Ρεθύμνου.

The post Η Γεωργιούπολη Χανίων. appeared first on To Cafe tis mamas.

Η Παραλία Πρέβελη βρίσκεται στην έξοδο του Κουρταλιώτικου φαραγγιού (το όνομα λέγεται πώς προέρχεται από το κροτάλισμα που κάνουν οι πέτρες όταν φυσάει βοριάς μέσα στο στενό πέρασμα), εκεί που καταλήγει ο ποταμός Κουρταλιώτης. Στο σημείο αυτό σχηματίζεται μία μικρή λιμνοθάλασσα, πριν το ποτάμι εκβάλει στη θάλασσα.

Η Παραλία Πρέβελη είναι γνωστή και ως Λίμνη Πρέβελη ή Φοίνικας. Είναι μία αμμουδερή πανέμορφη παραλία με κρυστάλλινα νερά και βοτσαλωτό βυθό.

Μπορείτε να την επισκεφτείτε είτε με όχημα και έπειτα αρκετό περπάτημα είτε με καΐκι από το διπλανό Δαμνόνι ή από τον Πλακιά.

Η περιοχή αποτελεί δημοφιλή τουριστικό προορισμό λόγω του ποταμού, του φοινικοδάσους εντός του φαραγγιού και της παραλίας. Πρόκειται το δεύτερο μεγαλύτερο φοινικόδασος της Κρήτης (έκτασης 40 στρεμμάτων), μετά από το φοινικόδασος στο Βάι.  Εκεί εκτός από φοίνικες (με την επίσημη ονομασία τους Phoenix theophrastii), υπάρχουν και λιγαριές, πικροδάφνες, χαρουπιές, σκίνα και καλαμιές.

Το μεγαλύτερο μέρος του φοινικοδάσους της Πρέβελης κάηκε από μεγάλη πυρκαγιά το καλοκαίρι του 2010,  όμως κατάφερε και επανήλθε.  Η περιοχή λόγω του ιδιαίτερου φυσικού της κάλλους και της βιοποικιλότητας της έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000, στη Ζώνη ειδικής Προστασίας, ενώ μέρος της περιοχής έχει ανακηρυχθεί καταφύγιο άγριας ζωής.

Η παραλία είναι πολύ ελκυστικός προορισμός στους τουρίστες από τη δεκαετία του 1960, όταν έρχονταν και κατασκήνωναν εδώ πολλοί χίπις που κατασκεύαζαν καλύβες με χόρτα και κλαριά από τους φοίνικες. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Πλέον δεν υπάρχει η δυνατότητα διανυκτέρευσης στη παραλία και το κοινό της παραλίας έχει σήμερα αντικατασταθεί κυρίως από οικογένειες και ζευγάρια.

Επιπρόσθετα, οι ομπρέλες και ξαπλώστρες που υπήρχαν τα περασμένα χρόνια έχουν απομακρυνθεί αφού αλλοίωναν την εξωτική εμφάνιση της παραλίας. Υπάρχει βέβαια μια καντίνα όπου μπορείτε να προμηθευτείτε τα απαραίτητα αλλά αυτό είναι το μάξιμουμ της υπηρεσίας όπου θα πάρετε εδώ, οπότε φροντίστε να έχετε οργανωθεί.

Η Πρέβελη αποτελεί τον πιο διαδεδομένο τουριστικό προορισμό της νότιας Κρήτης καθώς φημίζεται για το σαγηνευτικό της τοπίο, που θυμίζει εξωτικούς τόπους . Στην έξοδό του ποταμού τα νερά είναι πολύ δροσερά και μια βουτιά σε αυτά είναι απίστευτα αναζωογονητική. Στο ανατολικό τμήμα της παραλίας υπάρχει ένας πανέμορφος βράχος μέσα στη θάλασσα που θυμίζει κατάρτι ή καρδιά.

Όμως αυτό που περισσότερο εντυπωσιάζει είναι μια βόλτα κατά μήκος του ποταμού, κάτω από την πυκνή σκιά που προσφέρουν οι φοίνικες. Μπορείτε να ακολουθήσετε το οριοθετημένο μονοπάτι και να εξερευνήσετε την γύρω περιοχή ακούγοντας μόνο τους ήχους των πουλιών και του τρεχούμενου νερού.

Στις μεγάλες κολύμπες που σχηματίζονται κάθε τόσο μπορείτε να κάνετε ένα δροσερό μπάνιο, παρέα με τις πάπιες που ζουν εκεί.

Η Παραλία Πρέβελη είναι ένα σκηνικό μαγικό, ένα μέρος που συνδυάζει το φαράγγι, με το ποτάμι, τη λιμνοθάλασσα, την παραλία και το φοινικόδασος. Δικαίως η παραλία μαζί με το τοπίο που την περιβάλλει έχουν χαρακτηρισθεί από τα ωραιότερα της Ευρώπης!

The post Η Παραλία Πρέβελη στην Κρήτη. appeared first on To Cafe tis mamas.

Πριν σας γράψω τι εννοώ, ας αναφέρουμε ορισμένες βασικές πληροφορίες για αυτόν τον τόσο δημοφιλή προορισμό:

• Η λίμνη Κουρνά είναι η μοναδική φυσική λίμνη με γλυκό νερό στη Κρήτη.
• Στην αρχαιότητα ήταν γνωστή με το όνομα Κορήσια, καθώς σύμφωνα με πηγές, στην περιοχή βρισκόταν ιερό αφιερωμένο στην Κορήσια Αθηνά.
• Η αλλαγή της ονομασίας της λίμνης Κορησία τοποθετείται κατά την περίοδο της αραβοκρατίας στην Κρήτη και έτσι το σημερινό της όνομα αποδίδεται σε αραβική λέξη που σημαίνει λίμνη ή λουτήρας.
• Η λίμνη βρίσκεται σε μια πανέμορφη τοποθεσία, ουσιαστικά σε ένα κοίλωμα ανάμεσα σε λόφους, σε απόσταση μόνο 4 χιλιομέτρων από την Γεωργιούπολη Χανίων στη δυτική Κρήτη.
• Η λίμνη Κουρνά έχει σχήμα αχλαδιού, με μέγιστο μήκος 1087 μέτρα και μέγιστο πλάτος 880 μέτρα. Καλύπτει έκταση 579 στρεμμάτων και είναι γενικά ρηχή με 22,5 μέτρα μέγιστο βάθος.
• Η στάθμη της λίμνης κατά την διάρκεια του έτους μεταβάλλεται και έτσι στους καλοκαιρινούς μήνες σιγά σιγά αρχίζει να διαφαίνεται λευκή αμμουδιά γύρω από την λίμνη, δημιουργώντας μερικές «άτυπες παραλίες». Το χειμώνα οι παραλίες αυτές εξαφανίζονται.
• Η λίμνη, εκτός των άλλων, αποτελεί και έναν σημαντικό υδροβιότοπο. Εδώ ζουν διάφορων ειδών ψάρια, χέλια, νερόφιδα, πάπιες και χήνες, αλλά και η σπάνια δίχρωμη χελώνα (Malaclemys terrapin). Επιπρόσθετα, συναντούνται στην λίμνη πάνω από 40 είδη πτηνών και αρκετά είδη ερπετών).

Στο μεσοδιάστημα (πάνω από 10ετία) που είχα να την επισκεφτώ, η λίμνη Κουρνά γνώρισε ακόμα μεγαλύτερη ανάπτυξη. Ειλικρινά δεν θυμάμαι τόσες τουριστικές δραστηριότητες συσσωρευμένες γύρω της. Οι ταβέρνες και καφετέριες που βρίσκονται εκεί έχουν πολλαπλασιαστεί, το ίδιο και οι διαθέσιμες ομπρέλες και ξαπλώστρες.

Όσον αφορά τα υδροποδήλατα που διατίθενται για ενοικίαση, μου φάνηκαν ότι αυξήθηκαν κατά πολύ σε αριθμό.

Υδροποδήλατα και sup σε ότι χρώμα και σχήμα επιθυμεί κανείς, με τσουλήθρα ή χωρίς για την διασκέδαση των επισκεπτών.

Αυτό ασφαλώς δεν παύει να είναι η δική μου αίσθηση, γιατί μέσα απ’ τα μάτια κάποιου άλλου, κάτι τέτοιο αποτελούσε υπερθέαμα  (όπως λόγου χάριν στα μάτια της δεκάχρονης κόρης μου που με ικέτευε για μία βόλτα με το υδροποδήλατο μονόκερος!).

Αντί αυτού εμείς προτιμήσαμε να απολαύσουμε μία βόλτα στη λίμνη, με το δικό μας κανό που μεταφέραμε μαζί μας.

Η λίμνη Κουρνά είναι κατάλληλη για κολύμπι. Η αίσθηση του μπάνιου στη λίμνη είναι πολύ ιδιαίτερη και τόσο διαφορετική από εκείνη της θάλασσας. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε μια βουτιά εκεί, παρέα με τις πάπιες που εξοικειωμένες με το πλήθος, κάνουν αμέριμνες την βόλτα τους ανάμεσα στους λουόμενους.

Ακόμα και αν δεν έχετε πρόθεση να κολυμπήσετε, ένας απογευματινός περίπατος γύρω από την λίμνη είναι ότι πρέπει. Η πεζοπορία κατά μήκος της όχθης διαρκεί περίπου 1 ώρα (αν θέλετε να κάνετε έναν πλήρη κύκλο) και το τοπίο είναι χαλαρωτικό και υπέροχο.

Οι ταβέρνες που βρίσκονται εκεί διαθέτουν νοστιμότατα παραδοσιακά Κρητικά πιάτα σε συνδυασμό με αξεπέραστη θέα προς την λίμνη. Ειδικά τις απογευματινές ώρες τα χρώματα από το φως του ήλιου καθιστούν το σκηνικό ειδυλλιακό.

Τέλος, αξίζει να γίνει μια αναφορά και στους μύθους/θρύλους της λίμνης Κουρνά που την κάνουν να ξεχωρίζει από τις άλλες (πηγή: Wikipedia).

Για τη συγκεκριμένη λίμνη υπάρχουν δύο θρύλοι. Ο πρώτος μιλάει για μια ξανθιά κοπέλα η οποία πριν από αρκετά χρόνια επιδίωκε να σωθεί από τις ερωτικές ορέξεις του πατέρα της ο οποίος είχε μαγευτεί από την ομορφιά της. Τότε η κοπέλα ευχήθηκε να βουλιάξει η περιοχή και να γίνει λίμνη λέγοντας τα εξής λόγια: “Βούλα και Βουλιλίμνα και εγώ στοιχειό στη λίμνα”. Έτσι πραγματοποιήθηκε η ευχή της καθώς σείστηκε το έδαφος και βούλιαξε και έτσι δημιουργήθηκε η λίμνη.

Ο δεύτερος θρύλος μιλάει για τους κατοίκους της περιοχής οι οποίοι συμπεριφέρονταν σαν να μην βρίσκονταν στον δρόμο του Θεού και τότε Εκείνος θύμωσε και τους τιμώρησε ρίχνοντας βροχές οι οποίες κράτησαν αρκετές μέρες, πνίγοντας το χωριό και δημιουργώντας μια λίμνη. Ακόμη λέγεται ότι η μόνη που σώθηκε από αυτόν τον κατακλυσμό ήταν η κόρη του παπά η οποία εμφανίζεται ως οπτασία να κάθεται σε ένα βράχο στη λίμνη και να χτενίζει τα μαλλιά της.

Υπάρχει επίσης μια τοπική δοξασία ότι η λίμνη είναι “άπατη” και “αματάτη”, δηλαδή δεν έχει πυθμένα, λόγω του χρωματισμού της λίμνης με γαλάζιους διαδοχικούς κύκλους.

Ακόμα υποστηρίζεται ότι στη λίμνη υπάρχουν ηλεκτρομαγνητικά πεδία για αυτό και κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται αναστάτωση μπαίνοντας σε αυτήν.

Για ημερίσια εκδρομή ή απλό περίπατο, για παραθερισμό ή αναψυχή, το σίγουρο είναι οτι η λίμνη Κουρνά αποτελεί ιδανικό προορισμό…

The post Η λίμνη Κουρνά στα Χανιά. appeared first on To Cafe tis mamas.

Τα Επτάνησα είναι για εμάς πραγματικά ανυπέρβλητα, το Ιόνιο ένα όνειρο και η Ιθάκη ένας τόπος μυθικός που μέσα από την Ομηρική ποίηση, ενέπνευσε και εμπνέει την ανθρωπότητα στους αιώνες.

Βαθύ.

Πρωτεύουσα της Ιθάκης είναι το Βαθύ, αμφιθεατρικά χτισμένο πάνω σε όρμο με γαλαζοπράσινα νερά, σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά λιμάνια της Ελλάδος. Είναι ένα χωριό έντονα γραφικό και χαρακτηρίζεται αδιαμφισβήτητα από την επτανησιακή αρχιτεκτονική παράδοση. Διαθέτει αρκετά καφέ, μαγαζιά, εστιατόρια και μπαρ που είναι ανοιχτά όλη την ημέρα για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους επισκέπτες του νησιού.

Λαζαρέτο.

Από τα παραλιακά μαγαζιά θα έχετε την ευκαιρία να περάσετε ένα υπέροχο βράδυ χαζεύοντας το νησάκι του Σωτήρα, το Λαζαρέτο, ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα του νησιού απέναντι ακριβώς από το λιμάνι.

Μικροσκοπικό και ακατοίκητο, μα με τη δική του ιστορία, συγκαταλέγεται στα ρομαντικότερα μέρη του Ιονίου. Είναι γεμάτο πεύκα, στη μέση των οποίων βρίσκεται κρυμμένο το μικρό εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα.

Αναφορικά με την ιστορία του Λαζαρέτο (πηγή: travel.gr)  :

Το ίδιο το όνομά του παραπέμπει σε εξελληνισμένη μορφή της ιταλικής λέξης «lazaretto». Δείχνοντας έτσι ότι λειτουργούσε ως λοιμοκαθαρτήριο κατά την περίοδο της κυριαρχίας των Βενετών στην περιοχή, η οποία ξεκίνησε το 1503 στην περίπτωση της Ιθάκης.

Σύμφωνα δηλαδή με τις πηγές που έχουμε διαθέσιμες, από το 1560 έδεναν εκεί όσα πλοία έρχονταν στο Βαθύ, περιμένοντας έπειτα 40 μέρες σε καραντίνα πριν τους επιτραπεί να ελλιμενιστούν και να αποβιβάσουν κόσμο.

Τα κτίσματα όπου διέμεναν λέγεται ότι ήταν χτισμένα από αρχαία ελληνικά ερείπια (κατά μεγάλο μέρος), με μερικά ανάμεσά τους να διασώζουν εκτενείς επιγραφές.

Μέρος επίσης του λαζαρέτου ήταν και μια εκκλησία, αφιερωμένη στον Παντοκράτορα.

Το λαζαρέτο αξιοποιήθηκε στη συνέχεια και από τους Βρετανούς, όταν τα Επτάνησα βρέθηκαν στα δικά τους χέρια: το 1817 αναπροσάρμοσαν τους χώρους του οικοδομώντας ένα ευμεγέθες, διώροφο κτήριο, το οποίο κάλυψε όλη σχεδόν την επιφάνεια της νησίδας.

Χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή κι έτσι συνέχισε να λειτουργεί και μετά την ενσωμάτωση της Ιθάκης στο Βασίλειο της Ελλάδας, μέχρι το 1912.

Τελικά καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τον φοβερό σεισμό του 1953 στην περιοχή, οπότε κι αποφασίστηκε η κατεδάφισή του. Γκρεμίστηκαν τότε και τα τελευταία κατάλοιπα του λοιμοκαθαρτηρίου, το οποίο είχε επαναχρησιμοποιηθεί κατά τον Ά Παγκόσμιο Πόλεμο ως στρατόπεδο αιχμαλώτων.

Έτσι, ως μοναδικό κτίσμα στο νησάκι στέκει σήμερα ο γραφικός ναΐσκος που είναι αφιερωμένος στη Μεταμόρφωση του Σωτήρα, ο οποίος εκτιμάται πως χτίστηκε το 1668.

Κατά το πρόσφατο πέρασμα του κυκλώνα Ιανού (2020) το εκκλησάκι υπέστη ορισμένες σοβαρές ζημιές, που μπόρεσαν όμως και επισκευάστηκαν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Χάρη σε αυτό, όπως είπαμε και πιο πριν, το Λαζαρέτο έχει πλέον μια ολότελα νέα ταυτότητα ως ρομαντικός προορισμός, καθώς αναδείχθηκε σε μία από τις δημοφιλέστερες επιλογές σε όλο το Ιόνιο Πέλαγος για την τέλεση γάμων.

Επιπρόσθετα, βέβαια, μαζεύεται κόσμος και κάθε 5 με 6 Αυγούστου, όταν φτάνει δηλαδή η γιορτή του Σωτήρος –οπότε το ιερό τελεί λειτουργία, την οποία παρακολουθεί πλήθος ανθρώπων, προσεγγίζοντας με καΐκια και βάρκες.

Τα καλοκαίρια ορισμένοι επισκέπτες της Ιθάκης κολυμπούν ως το Λαζαρέτο, εκμεταλλευόμενοι τη μικρή απόσταση από το ένα μέρος της ακτής.  

Σημεία ενδιαφέροντος στο Βαθύ.

• Η προτομή του Ομήρου που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της Ιθάκης, στο Βαθύ.

Είναι φιλοτεχνημένη από τον γλύπτη Στάθη Αλεξόπουλο και κατασκευάστηκε από λευκό μάρμαρο χάρη στη χορηγία του Γεράσιμου Κ. Βαλλάτου..

Πάνω στη βάση της προτομής του Ομήρου είναι χαραγμένος ο χρησμός του Μαντείου του Δελφών προς τον αυτοκράτορα της Ρώμης, Αδριανό: “ΕΔΟΣ Δ’ ΙΘΑΚΗΣΙΟΣ ΕΣΤΙΝ ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΔΕ ΠΑΤΗΡ ΚΑΙ ΝΕΣΤΟΡΕΗ. ΕΠΙΚΑΣΤΗ ΜΗΤΗΡ, ΗΜΙΝ ΕΤΙΚΤΕ ΒΡΟΤΩΝ ΠΟΛΥ ΠΑΝΣΟΦΟΝ ΑΝΔΡΑ”.

• Το άγαλμα του Οδυσσέα βρίσκετε στο “Μπαστούνι” της προκυμαίας της κεντρικής πλατείας στο Βαθύ.

Το συγκεκριμένο άγαλμα φιλοτέχνησε η Ιθακήσια γλύπτρια Κορίνα Κασσιανού. Η σύνθεση του αγάλματος απεικονίζει τον Οδυσσέα σε δυο μορφές.

Στη μια όρθιο, νέο, αγέρωχο, να ατενίζει τη θάλασσα που τον πλάνεψε και τον μάγεψε.

Στην άλλη μορφή, είναι σκυφτός, κατάκοπος, με το κουπί του σκάφους του στα χέρια, δαμάζοντας τα κύματα, με μοναδικό του σκοπό την επιστροφή στην γλυκιά πατρίδα του την Ιθάκη!

• Στον κεντρικό παραλιακό δρόμο της Ιθάκης, στο κέντρο του λιμανιού, δίπλα στη θάλασσα, βρίσκεται μια μεγάλη σιδερένια άγκυρα.

Είναι ένα μνημείο, αφιερωμένο στους Θιακούς ναυτικούς που χάθηκαν στη θάλασσα.

• Το μέγαρο του εφοπλιστή Δρακούλη που θεωρείται σήμα κατατεθέν στο Βαθύ.

Πριν το πάρει ο ίδιος, ήταν άλλοτε Επαρχείο Ιθάκης μέσα στο οποίο γεννήθηκε ο Ιωάννης Μεταξάς από κεφαλλονίτες γονείς. Το κτήριο για πολλά χρόνια λειτουργούσε ως καφετέρια-μπαρ.

• Το Αρχαιολογικό Μουσείο και το Ναυτικό – Λαογραφικό Μουσείο της Ιθάκης.

Με πολλή χαρά και λαχτάρα αναμέναμε να επισκεφτούμε και τα 2 μουσεία της πρωτεύουσας του νησιού, όπου είχαμε πληροφορηθεί ότι υπήρχαν σημαντικότατα εκθέματα. Δυστυχώς το καλοκαίρι του 2022 και τα δύο αυτά μουσεία ήταν κλειστά…

• Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος.

Την συγκεκριμένη οικία μπορείς να την δεις μοναχά από έξω. Σίγουρα μια καλή ιδέα θα ήταν να αναδειχτεί και να αξιοποιηθεί κατάλληλα για να είναι επισκέψιμη για το κοινό.

• Ο Άγιος Νικόλαος των Ξένων για να επισκεφτείς την εικόνα του Ιησού Ελκόμενου φιλοτεχνημένη από το El Greco.

Μάλιστα, κατά την 1^η ημέρα της αφίξεως μας στην Ιθάκη έτυχε να παραβρεθούμε σε μεγαλοπρεπή λιτανεία που τελέστηκε από την συγκεκριμένη εκκλησία παρουσία της φιλαρμονικής του νησιού και πλήθους κόσμου.

• Η προτομή του Οδυσσέα έξω από το Δημαρχείο.

• Τέλος, αξίζει να διαθέσετε λίγες ώρες για να περπατήσετε τα δρομάκια του χωριού και να δείτε από κοντά τις ομορφιές του, τα πέτρινα σπίτια, τα καλαίσθητα στέκια.

Μεγάλο ενδιαφέρον συγκεντρώνουν και οι ονομασίες οδών στην Ιθάκη, οι οποίες είναι στην πλειοψηφία τους παρμένες από τα έπη του Ομήρου.

Η Ιθάκη είναι γεμάτη από εκπληκτικά χωριουδάκια και ειδυλλιακούς παραθαλάσσιους οικισμούς. Ας κάνουμε μία αναφορά σε αυτά που εμείς ξεχωρίσαμε…

Κιόνι.

Σίγουρα ένα από τα ομορφότερα χωριά της Ελλάδος και ίσως το ομορφότερο του νησιού. Βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της Ιθάκης, με αμφιθεατρική δόμηση στο βάθος ενός φιλόξενου όρμου όπου δεσπόζουν τρεις μισοερειπωμένοι ανεμόμυλοι.

Γοητευτικό, φινετσάτο και κοσμοπολίτικο, ένα παραμυθένιο παραθεριστικό μέρος.

Το λιμάνι κατακλύζεται από δεκάδες ιστιοπλοϊκά κάθε μέρα.

Προτιμήστε να κάνετε την βόλτα σας στο Κιόνι απογευματινή ώρα για να ρεμβάσετε το όμορφο ηλιοβασίλεμα.

Φρίκες.

Μικρό ψαροχώρι και συνάμα δημοφιλής προορισμός γιοτ και σκαφών. Συνδέεται ακτοπλοϊκώς με την Λευκάδα.

Ανωγή.

Το πιο ορεινό, κατοικημένο χωριό της Ιθάκης. Στην βυζαντινή εκκλησία της Παναγιάς (12^ος αιώνας) θα δείτε εκπληκτικές τοιχογραφίες.

Λίγο έξω από το χωριό βρίσκονται σκορπισμένοι τεράστιοι ογκόλιθοι «μενίρ».

Το Μενίρ του Αρακλή.

Στην περιοχή γύρω από το χωριό Ανωγή ο επισκέπτης μπορεί να δει τεράστιους βράχους να υψώνονται από το έδαφος. Οι ντόπιοι τους ονομάζουν “Μενίρ”.

Το μεγαλύτερο από αυτά τα Μενίρ είναι 9 μέτρα, ονομάζεται Αρακλής. Το Μενίρ πήρε την ονομασία του από μυθικό ήρωα Ηρακλή.

Περαχώρι.

Γνωστό και ως «το μπαλκόνι της Ιθάκης», με υπέροχη θέα στο Βαθύ και τα γύρω νησιά.

Σε σχετικά κοντινή απόσταση από το χωριό αυτό βρίσκεται και η σπηλιά ρίζες που συστήνουμε να επισκεφτείτε.

Σπήλαιο Ρίζες.

Ξεκινώντας από το Βαθύ παίρνετε τον αυτοκινητόδρομο προς Μαραθιά. Λίγο πριν την θέση Ανεμοδούρι (υπάρχει πινακίδα), στην δεξιά άκρη του δρόμου θα δείτε μια μπλε πληροφοριακή πινακίδα, και από εδώ θα ξεκινήσετε για το σπήλαιο.

Το μονοπάτι είναι ανηφορικό, αλλά έχει εύκολη κλίση. Μετά από ανάβαση περίπου 20 λεπτών βρίσκεστε στο σπήλαιο.

Στο εσωτερικό του θα μπείτε από ένα μικρό άνοιγμα του βράχου και το εντυπωσιακών διαστάσεων, για τα δεδομένα της Ιθάκης, σπήλαιο θα ανοιχτεί μπροστά σας! Στο πλάι της οροφής του σπηλαίου υπάρχει ένα μεγάλο άνοιγμα και από εκεί μπαίνει αρκετός αέρας και φως.

Στο κάτω μέρος αυτού του ανοίγματος θα δείτε μια γέρικη συκιά. Το σπήλαιο έχει μεγάλη χωρητικότητα και για αυτό στο παρελθόν χρησίμευε για να σταβλίζονται ζώα. Ερευνητές αναφέρουν ότι πρόκειται για το ομηρικό Σπήλαιο του Ευμαίου, όπου έκλεινε τα ζώα του ο χοιροβοσκός του Οδυσσέα.

Σταυρός.

Το κεφαλοχώρι της βόρειας Ιθάκης. Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται ένα όμορφο πάρκο με την προτομή του Οδυσσέα  και η αναπαράσταση του Οδυσσειακού ανακτόρου.

Σε κοντινή απόσταση από τον Σταυρό είναι και ο αρχαιολογικός χώρος του Αγίου Αθανασίου.

Σχολή Ομήρου – παλάτι Οδυσσέα.

Αναφορικά με το ανάκτορο του Οδυσσέα στην Ιθάκη(πηγή: travel.gr):

Το 2010 τα ερείπια ενός ανακτόρου εντοπίστηκαν πολύ κοντά στο ορεινό χωριό Εξωγή της Ιθάκης, ένα κτίριο που μάλλον αποτελούνταν από δύο ή τρία διαφορετικά επίπεδα και ήταν χτισμένο με τρόπο μεγαλοπρεπή πάνω σε βράχο. Οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν πως το κτίσμα περιελάβανε, μεταξύ άλλων, εργαστήρια, αποθήκες, αποχετευτικό σύστημα, καθώς και υπόγεια δεξαμενή νερού. Στη συγκεκριμένη τοποθεσία ανευρέθηκαν, επίσης, ένα ταφικό μνημείο, καθώς και ένα πηγάδι, τα οποία χρονολογούνται στο 1200 π.Χ. Αρκετές ομοιότητες παρατηρούνται μεταξύ του συγκεκριμένου κτιριακού συμπλέγματος και άλλων γνωστών μυκηναϊκών ανακτόρων, όπως εκείνα των Μυκηνών και του Νέστορα, κάτι που τοποθετεί με ασφάλεια το παλάτι στην ίδια χρονική περίοδο με την Τρωική Εκστρατεία.

Αν και στα εντυπωσιακά ερείπια του ανακτόρου, που αποτελούν πλέον ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα της Ιθάκης, δεν έχει βρεθεί κάποια ένδειξη που να αποδεικνύει πως στο παλάτι έζησε στα αλήθεια ένας βασιλιάς με το όνομα Οδυσσέας, το κείμενο του Ομήρου παραμένει τόσο καθοριστικό και επιδραστικό για τα παγκόσμια γράμματα που ποτέ κανείς δεν θα τολμούσε να αφήσει την αμφιβολία να χαλάσει έναν υπέροχο μύθο. Άλλωστε, πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. 

Για το συγκεκριμένο σπουδαιότατο αξιοθέατο, έχω να παρατηρήσω ότι σε γενικές γραμμές ήταν αφημένο στην τύχη του. Στο σημείο δεν υπήρχε καμία ενημερωτική πινακίδα και δυσκολεύεται κάποιος να βρει ακόμη και τα υπολείμματα της αρχαίας περιτείχισης. Την κατάσταση κάπως σώζει η αρχαία αναπαράσταση που βρίσκεται στην πλατεία του χωριού Σταυρός για να σου δώσει μια μικρή ιδέα. Ευτυχώς που υπάρχει και  η υπέροχη θέα να σε αποζημιώσει για το ανέβασμα.

Μικρά διαμάντια διάσπαρτα στην ενδοχώρα σας περιμένουν να σας εκπλήξουν ευχάριστα όπως το υπαίθριο μουσείο αγαλμάτων που βρίσκεται προς το Κάλαμο της Βόρειας Ιθάκης. Τα περισσότερα από αυτά τα αγάλματα είναι αντίγραφα αρχαίων, που έχει δημιουργήσει εκεί ο αείμνηστος Στάθης Ραυτόπουλος και έχουν έρθει από τη μακρινή Αυστραλία.

Στον Κάλαμο στη βόρεια Ιθάκη υπάρχει και η ομώνυμη πηγή,η μοναδική πηγή του νησιού, με τρεχούμενο, καθαρό, πόσιμο νερό.

Πέρα από τους πανέμορφους οικισμούς και εκπληκτικά τοπία, η Ιθάκη διαθέτει και υπέροχες παραλίες με κρυστάλλινα νερά. Οι κυριότερες από αυτές είναι:

 Παραλία Γιδάκι.

Θεωρείται η καλύτερη παραλία της Ιθάκης.

Βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού και είναι βοτσαλωτή με απίστευτα τυρκουάζ νερά. Εκεί υπάρχει μικρός αριθμός από ξαπλώστρες και ομπρέλες και μια μικρή καντίνα.

Η πρόσβαση γίνεται είτε με σκάφος, είτε με πεζοπορία περίπου μισής ώρας από ένα μονοπάτι που ξεκινά από τον κόλπο του Σχίνου.

Παραλία Αφάλες.

Στο βόρειο τμήμα του νησιού, μία παραλία με γαλαζοπράσινα, κρυστάλλινα νερά, επιβλητικούς βράχους και βοτσαλένια παραλία. Ότι πρέπει για ηρεμία και ξεκούραση.

Παραλία Φιλιατρό.

Απίστευτα νερά και φυσικό τοπίο. Για πολλούς η καλύτερη παραλία στην Ιθάκη από αυτές που είναι προσβάσιμες με αυτοκίνητο. Θα πρέπει όμως να πάτε νωρίς το πρωί για να βρείτε παρκινγκ. Επίσης είναι και οργανωμένη και διαθέτει μπαρ και ταβέρνα.

Παραλία Καμίνια.

Οπωσδήποτε μία από τις ωραιότερες παραλίες στην Ιθάκη. Είναι κόλπος οπότε δεν έχει κύμα όταν φυσάει. Πράσινα νερά και χώρος για παρκινγκ. Beach bar με καλή μουσική, κοκτέιλ και πουφ για να αράξεις…

Παραλία Λούτσα.

Μια παραλία στο βαθύ, δίπλα στο λιμάνι του οικισμού, που το καλοκαίρι κατακλύζεται από κόσμο. Είναι από τις οργανωμένες παραλίες της Ιθάκης με ομπρέλες, ξαπλώστρες και καντίνα. Τα νερά είναι πολύ ρηχά και η μισή παραλία αποτελείται από άμμο ενώ η άλλη μισή με βότσαλο.

Παραλία Μάρμαγκας.

Η φυσική ομορφιά, τα κάτασπρα βότσαλα και τα γαλαζοπράσινα νερά θα σας γοητέψουν. Λίγα μέτρα πίσω από την παραλία, υπάρχει μια μικρή λασπολίμνη, η οποία, μέχρι πριν λίγα χρόνια, ήταν ιδανική για λασπόλουτρα (Αλυκές).

Δυστυχώς, πλέον η λίμνη είναι βρώμικη και όλα αυτά αποτελούν παρελθόν.

Παραλία Μηνύματα.

Πανέμορφη παραλία, μόλις 2,5 km από το βαθύ, προσβάσιμη με το αυτοκίνητο.  Είναι ανοργάνωτη κ αρκετά μικρή με παχύ ίσκιο από τα δέντρα που φτάνουν μέχρι κάτω κοντά στο νερό. Είναι με βότσαλο όπως σχεδόν όλες στην Ιθάκη και σχετικά βαθιά.

Παραλία Πόλις.

Κάτω από τον Σταυρό, στον ομώνυμο κόλπο, είναι η παραλία Πόλις, όπου υπάρχει υπήνεμο λιμανάκι, αγκυροβόλιο για τις πολλές ψαρόβαρκες της ευρύτερης περιοχής. Στον βυθό της βρίσκονται ερείπια αρχαίας πόλης, η οποία καταποντίστηκε. Στην βόρεια πλευρά του λιμανιού, είναι η Ομηρική Σπηλιά του Λοΐζου στην οποία βρέθηκε το περίφημο «ΕΥΧΕΙΝ ΟΔΥΣΣΕΙ» του 2ου π.Χ. αιώνα και το οποίο φυλάσσεται στο μουσείο του Σταυρού.

Παραλία Σαρακίνικο.

Στην ουσία είναι δυο παραλίες που χωρίζονται με ένα μονοπάτι. Οργανωμένες μεν, αλλά μπορεί να έχεις και την δική σου ομπρέλα.

Η πρώτη είναι σαν λιμανάκι που δένουν βάρκες με ένα μικρό μαγαζί για καφέ και φαγητό. Στην δεύτερη επιτρέπεται και ο γυμνισμός.

Στην Ιθάκη υπάρχουν και αρκετά αξιόλογα ξωκλήσια και μονές. Από αυτά αυτό που ξεχωρίσαμε ήταν η Ιερά Μονή Καθαρών.

Η Ιερά Μονή των Καθαρών αποτελεί σημείο αναφοράς για όλους τους  Ιθακήσιους. Είναι κτισμένη στη νοτιοανατολική κορυφή του ομηρικού όρους Νήριτο, σε 600μ περίπου από την θάλασσα και σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από το Βαθύ.

Το καμπαναριό της Ιεράς Μονής Καθαρών καταστράφηκε από τους σεισμούς του 1953 και ξαναχτίστηκε. Η θέα της Ιθάκης από το σημείο αυτό είναι μοναδική. Φαίνεται όλο το νότιο τμήμα του νησιού, αλλά και η Κεφαλονιά, από την άλλη μεριά.

Μην παραλείψετε να απολαύσετε τον ήλιο να δύει πίσω από το Φισκάρδο της Κεφαλονιάς.

Επίσης, μην φύγετε από την Ιθάκη αν δεν δοκιμάσετε τα τοπικά παραδοσιακά πιάτα του νησιού, όπως το κοτόπουλο τσερέπα από αλμυρά και από γλυκά την ντόπια ροβανή με μέλι, λάδι και ρύζι.

Γενικά η Ιθάκη είναι ένας μαγικός προορισμός που αν δεις από κοντά για μία μόνο φορά δεν πρόκειται να ξεχάσεις ποτέ στη ζωή σου. Ένας τόπος παραμυθένιος και συνάμα πέρα ως πέρα αληθινός!

Υπήρχαν, ωστόσο και ονομαστά αξιοθέατα του νησιού που εμείς δυστυχώς δεν καταφέραμε να επισκεφτούμε.

Εκτός από τα μουσεία στο Βαθύ που πέρυσι ήταν καθ’ όλη την τουριστική περίοδο κλειστά, κλειστός ήταν και ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης Αλαλκομενών, αλλά και το σπουδαιότατο Σπήλαιο των Νυμφών!

Ειδικά η είδηση ότι δεν μπορούμε να επισκεφτούμε το συγκεκριμένο σπήλαιο μου στοίχησε πολύ. Ανυπομονούσα να αντικρύσω την πύλη των θνητών και εκείνη των θεών και να θαυμάσω τους εντυπωσιακούς σταλακτίτες. Σε αυτό το σπήλαιο, σύμφωνα με τον μύθο, έκρυψε ο Οδυσσέας τα δώρα του βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοου.

Ίδια ατυχιά και με το χωριό Εξωγή. Η Εξωγή είναι το βορειότερο χωριό του νησιού, χτισμένο σε υψόμετρο 340μ. είναι ένα γραφικό ορεινό χωριό που προσφέρει ξεχωριστή θέα σε όλη τη βόρεια Ιθάκη. Εκεί υπάρχουν οι Πυραμίδες της Εξωγής, τις οποίες δυστυχώς δεν καταφέραμε να δούμε, καθώς την ημέρα που βρισκόμασταν εκεί γίνονταν εργασίες ενόψει της γιορτής  της Αγίας Μαρίνας (όπου γίνεται μέγα πανηγύρι) και ήταν αδύνατον να πλησιάσουμε…

Αντίστοιχα, πολλά σπουδαία οικήματα που βρίσκονται στην Ιθάκη θα έπρεπε να αξιοποιηθούν και να αναδειχθούν καταλλήλως. Πέρα απο την οικία του Οδυσσέα Ανδρούτσου που προαναφέραμε, το ίδιο συναντήσαμε και στο Κιόνι, όπου  στη δεξιά πλευρά του λιμανιού σώζεται ένα μικρό τμήμα από το πέτρινο σπίτι που (σύμφωνα με την τοπική παράδοση) έζησε μέχρι και την Επανάσταση του 1821, ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

Θα ήθέλα να κλείσω το αφιέρωμα στην Ιθάκη με τα λόγια που διάβασα σε έναν οδηγό του νησιού που πήρα στα χέρια μου όταν φτάσαμε και αληθινά με άγγιξαν… (πηγή: Ithaca.gr)

Ιθάκη, σύμβολο, προορισμός, επιστροφή. Ιθάκη, όνειρο, πλώρη, καράβι, απάνεμο λιμάνι του ταξιδευτή.

Μονοπάτια πανάρχαια, εκεί που περπάτησε η Πηνελόπη, ο Τηλέμαχος, ο Οδυσσέας.

Βουνά ευγενικά, δασύφυλλα, με ήρεμες πλαγιές, που δεν αγγίζουν τα σύννεφα.

Ακρογιάλια κατάλευκα, που περιμένουνε του κάθε γυρισμού την ώρα.

Πέτρες κυκλώπειες που καταυγάζει το φως του χρόνου, μάρτυρες ιστορίας σπουδαίας.

Βήματα γνώριμα. Στων αιώνων το πέρασμα, ο ψίθυρος των κοχυλιών σαν κάλεσμα της μνήμης, όταν φυσάει από την θάλασσα το μαϊστράλι.

Άνθρωποι πολυταξιδεμένοι, που έστω και αργά επιστρέφουν στην ανεξίτηλη ρίζα. Χώμα λιγοστό, που γεννάει αγριολούλουδα και νοσταλγία.

Η Ιθάκη πάντα είναι εκεί. Στέκει ολόρθη κι ακούραστη, αντικείμενο νοσταλγίας και βαθιάς αναζήτησης. Αυτή είναι η μοίρα της, ο λόγος της ύπαρξής της στην απεραντοσύνη της Θάλασσας.

Κι όταν απ’ του πελάγου το δρόμο, η πλώρη σου, σαν άλλου Οδυσσέα, θ’ αράξει στη μυθική της αγκαλιά, τότε θα σε καλωσoρίσει σα γνώριμος παλιός…

Γιατί η Ιθάκη σε περίμενε. Γιατί η Ιθάκη σε περιμένει.

Φλόγα που πυροδοτεί την ανίχνευση κάθε εσωτερικού μας δρόμου και δίνει την ελπίδα της λύτρωσης, του γυρισμού και της βαθιάς επίγνωσης του εαυτού μας.

Γι’ αυτό κι ο ταξιδευτής ξέρει καλά «οι Ιθάκες τί σημαίνουν». 

The post Οικογενειακές διακοπές στην Ιθάκη. appeared first on To Cafe tis mamas.

Συνταγή για τέλειες σαπουνόφουσκες:

• 800ml ζεστό νερό
• 200ml υγρό για τα πιάτα (π.χ. Palmolive, Fairy, Svelto)
• Μισή κούπα ζάχαρη
• ¼ κούπας γλυκερίνη
• ½ κούπας κορν φλάουρ
• μισό φακελάκι baking powder

Εκτέλεση

Αδειάζουμε το ζεστό νερό σε ένα δοχείο και ρίχνουμε την ζάχαρη να διαλυθεί. Προσθέτουμε το υγρό πιάτων και ανακατεύουμε αργά, να μην δημιουργηθούν φυσαλίδες. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά και το αφήνουμε λίγη ώρα προτού το χρησιμοποιήσουμε.

Αφού φτιάξατε το σπιτικό υγρό για σαπουνόφουσκες, πάμε να δούμε πως θα φτιάξετε και φυσερό…

Το μόνο που χρειάζεστε είναι σύρματα πίπας, στα οποία θα δώσετε ότι σχήμα θέλετε και θα διακοσμήσετε όπως σας αρέσει (με χάντρες, κορδέλες κλπ). Για πιο εξεζητημένα σχήματα φυσερού, μπορείτε για βοήθεια να χρησιμοποιήσετε ακόμη και κουπατ για μπισκότα.

Καλή διασκέδαση!

The post Φτιάξαμε υγρό για σαπουνόφουσκες! appeared first on To Cafe tis mamas.

Ψάχνοντας τρόπους να διακοσμήσουμε την αυλή και την βεράντα μας, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε δικές μας καλοκαιρινές δημιουργίες αξιοποιώντας τα βότσαλα που έχουμε κατά καιρούς μαζέψει.

Και ιδού το αποτέλεσμα…

• Ιππόκαμπος από βοτσαλάκια.

Χρησιμοποιήσαμε ένα μικρό κομμάτι ξύλου (τάβλας), το οποίο το βάψαμε με μαύρο χρώμα. Στη συνέχεια κολλήσαμε με πιστόλι σιλικόνης μικρά άσπρα βοτσαλάκια με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζεται ένας ιππόκαμπος. Την σύνθεση μας αυτή εμπλουτίσαμε με γυαλάκια της θάλασσας, ματάκι χειροτεχνίας και καλοκαιρινά αυτοκόλλητα.

• Ψαράκι από βότσαλα.

Χρησιμοποιήσαμε έναν πολύ παλιό δίσκο σερβιρίσματος καφέ, τον οποίο φρεσκάραμε περνώντας τον με ασημί σπρέι. Έπειτα χρωματίσαμε με μπλε χρώμα το εσωτερικό του για να παραπέμπει σε θάλασσα. Όταν στέγνωσε, κολλήσαμε με κόλλα σιλικόνης τα βότσαλα μας με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζεται ένα ψάρι. Την σύνθεση μας εμπλουτίσαμε με κοχύλια, αυτοκόλλητα και γυάλινες διακοσμητικές πέτρες.

• Χελωνίτσες από πετρούλες.

Η συγκεκριμένη κατασκευή δεν είναι βέβαια από βοτσαλάκια, αλλά άνετα θα μπορούσε να φτιαχτεί και με αυτά. Αντ’ αυτού χρησιμοποιήσαμε γυάλινες γυαλιστερές διακοσμητικές πετρούλες, τις οποίες κολλήσαμε σε ένα μικρό κομμάτι ξύλου (τάβλας), το οποίο το βάψαμε όπως δείχνει η εικόνα, ώστε να παραπέμπει σε θάλασσα και αμμουδιά. Την σύνθεση μας εμπλουτίσαμε με κοχύλια και καλοκαιρινά αυτοκόλλητα.

• Πιγκουίνοι από βότσαλα που ψαρεύουν.

Το σχήμα του συγκεκριμένου βότσαλου που χρησιμοποιήσαμε ως βάση μας ενέπνευσε ώστε να το μετατρέψουμε σε νησάκι. Έτσι, βάψαμε το κάτω μέρος του γαλάζιο και αφήσαμε το πάνω φυσικό. Εκεί κολλήσαμε δύο οβάλ βότσαλα, αφού πρώτα ζωγραφίσαμε πάνω τους δύο πιγκουινάκια. Το καλάμι ψαρέματος δημιουργήθηκε με ξυλάκι, σχοινί και μία χάντρα- ματάκι. Την σύνθεση εμπλουτίσαμε με λευκό χαλικάκι.

Όμορφες συνθέσεις από φυσικά υλικά που μπορείτε και εσείς να επιχειρήσετε και να διακοσμήσετε όποιο κομμάτι του σπιτιού σας επιθυμείτε.

Αν σας άρεσε η συγκεκριμένη ανάρτηση, ίσως θα πρέπει να ρίξετε και μια ματιά ΕΔΩ!

The post Καλοκαιρινές δημιουργίες με βότσαλα. appeared first on To Cafe tis mamas.