Είχαμε ακούσει πολλές φορές πόσο επιβλητικός και ξεχωριστός είναι αυτός ο τόπος, όμως τίποτα δεν σε προετοιμάζει πραγματικά γι’ αυτό που αντικρίζεις. Τεράστιοι βράχοι, μοναστήρια «καρφωμένα» στην άκρη τους, γαλήνη και ιστορία.  

Όπως αναφέραμε, πάνω σε αυτούς τους βράχους είναι χτισμένες οι ιστορικές μονές, που για αιώνες ήταν απομονωμένες και προσβάσιμες μόνο με σχοινιά, δίχτυα και καλαθιά!

Οι μονές εξακολουθούν να λειτουργούν. Κάποιες είναι ανδρικές και κάποιες γυναικείες. Οι μοναχοί και οι μοναχές, εκτός των άλλων, μεριμνούν για την φροντίδα του χώρου, παραγωγή λαδιού/κρασιού/θυμιαμάτων, συντήρηση χειρογράφων και υποδοχή επισκεπτών.

Η πρώτη μας στάση: Το Μεγάλο Μετέωρο

Το Μεγάλο Μετέωρο (ή αλλιώς Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος) ήταν η πρώτη μονή που επισκεφτήκαμε.

Το ψηλότερο και μεγαλύτερο μοναστήρι των Μετεώρων μάς υποδέχθηκε με τα πέτρινα σκαλοπάτια του και την επιβλητική αρχιτεκτονική του.

Μόλις μπεις, νιώθεις σαν να μεταφέρεσαι σε άλλο αιώνα. Το σύμπλεγμα της μονής είναι μεγάλο και αποτελείται από αυλές, μουσεία, παλαιά εργαστήρια μοναχών, παλαιοντολογικά εκθέματα, παλαιά εργαλεία, αλλά και τον κεντρικό ναό με τις αγιογραφίες του.

Υπάρχει επίσης το παλιό «δικανίκι» (το σύστημα με τα δίχτυα και τις τροχαλίες που χρησιμοποιούσαν για να ανεβάζουν ανθρώπους και προμήθειες), κάτι που έκανε τα παιδιά να εντυπωσιαστούν φοβερά όταν εξηγήσαμε ότι παλιά… δεν υπήρχαν σκαλοπάτια!

Η θέα από τους εξωτερικούς χώρους της μονής πάει κυριολεκτικά μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι.

Επόμενη στάση: Η Μονή Βαρλαάμ

Από τα αγαπημένα μας σημεία της ημέρας ήταν η Μονή Βαρλαάμ. Η πρόσβαση έχει σκαλοπάτια, αλλά λιγότερα από το Μεγάλο Μετέωρο, και η οργάνωση στο εσωτερικό είναι εξαιρετική.

Μόλις φτάσαμε στην κορυφή, απολαύσαμε έναν χώρο τόσο γαλήνιο και περιποιημένο, με θέα που κόβει την ανάσα. Οι τοιχογραφίες και τα εκθέματα βοήθησαν τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα τη μοναστική ζωή και την παράδοση.

Στην είσοδο περνάς ένα μικρό προαύλιο με όμορφη θέα και από εκεί οδηγείσαι στον ναό και στα μικρά μουσεία.

Στην Ιερά Μονή Βαρλαάμ στα Μετέωρα υπάρχει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα και λίγο «περίεργα» εκθέματα που τραβάει πάντα την προσοχή τόσο των μεγάλων όσο και των παιδιών: ένα τεράστιο ξύλινο βαρέλι του 16ου αιώνα.

Το βαρέλι έχει περίπου 12.000 λίτρα χωρητικότητα, δηλαδή περίπου 12 τόνους νερό!  Όταν οι πρώτοι μοναχοί ανέβηκαν στον άγριο βράχο όπου βρίσκεται η μονή, δεν υπήρχε πηγή νερού εκεί πάνω. Δεν υπήρχε νερό για πόση, πλύσιμο, καλλιέργεια ή κατασκευή. Έτσι, για να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν μία λειτουργική κοινότητα σε αυτήν την απόκοσμη τοποθεσία, έφτιαξαν αυτό το τεράστιο βαρέλι για να μαζεύουν το βρόχινο νερό.

Σήμερα όμως δεν περιέχει ούτε νερό ούτε κρασί. Το μεγάλο βαρέλι έχει γίνει ουσιαστικά τουριστικό αξιοθέατο και οι επισκέπτες που περνούν από εκεί πετούν μέσα μικρά νομίσματα, σαν να είναι ένα είδος «ευχής» ή «πλάγιου τρόπου» να αφήσουν κάτι πίσω τους στη μονή.

Τελική στάση: Άγιος Στέφανος

Τελευταία επισκεφτήκαμε τον Άγιο Στέφανο, που είναι ίσως η πιο εύκολα προσβάσιμη μονή και γι’ αυτό ιδανική για οικογένειες.

Εδώ δεν υπάρχουν σκαλοπάτια! Μπαίνεις από μια μικρή γέφυρα που ενώνει το μοναστήρι με τον βράχο, κάτι που βοηθάει αν έχετε καροτσάκι ή παιδάκια που εύκολα κουράζονται.

Ο ναός, η αυλή και η συγκλονιστική θέα προς την Καλαμπάκα και την κοιλάδα μας μάγεψαν όλους.

Πρακτικές συμβουλές για την εμπειρία

• Φωτογραφίες: Επιτρέπονται στους εξωτερικούς χώρους. Στο εσωτερικό των ναών συνήθως όχι.
•  Ωράρια: Κάθε μονή έχει το δικό της πρόγραμμα και κάποιες μέρες είναι κλειστές — καλό να το τσεκάρετε πριν πάτε.
• Είσοδος: Υπάρχει μικρό εισιτήριο ανά μονή.
• Οι μονές στα Μετέωρα έχουν συγκεκριμένους κανόνες ένδυσης (όπως τα περισσότερα μοναστήρια), που είναι καλό να τηρούνται

Τα Μετέωρα είναι μοναδικά στον κόσμο. Ακόμη κι αν δεν είναι κάποιος θρησκευόμενος, σίγουρα βιώνει κάτι ξεχωριστό. Είναι αυτό που λέμε: «Κάποιους προορισμούς απλά τους βλέπεις κι άλλους τους ζεις…» Τα Μετέωρα ανήκουν ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Είναι από τα μέρη που όσο κι αν τα έχεις δει σε φωτογραφίες, τίποτα δεν σε προετοιμάζει για την πραγματικότητα: για τους βράχους που μοιάζουν να βγήκαν από άλλη εποχή, για τα μοναστήρια που ακουμπούν στον ουρανό και για εκείνη την παράξενη ησυχία που σε γεμίζει ομορφιά.

The post Οικογενειακή απόδραση στα Μετέωρα: Μεγάλο Μετέωρο – Μονή Βαρλαάμ – Άγιος Στέφανος. appeared first on To Cafe tis mamas.

Ξεκινήσαμε από τα Τρίκαλα και μέσα σε λιγότερο από μία ώρα φτάσαμε στο λευκό τοπίο της Ελάτης. Το χωριό ήταν ντυμένο στα λευκά, τα δέντρα φορτωμένα με χιόνι και η ατμόσφαιρα είχε εκείνη την ήρεμη μαγεία που μόνο τα ορεινά χωριά τον χειμώνα μπορούν να προσφέρουν.

Η Ελάτη είναι ένα από τα πιο γραφικά και αγαπημένα ορεινά χωριά της Θεσσαλίας, χτισμένο στις πλαγιές του Κόζιακα, μέσα σε απέραντο δάσος από έλατα που μοιάζει να βγαίνει από παραμύθι.

Στους δρόμους της θα βρεις παλιά πέτρινα σπίτια, μικρές πλατείες με παραδοσιακά καφενεία, ζεστά τζάκια και μαγαζιά με τοπικά προϊόντα, όλα πνιγμένα από το χιόνι τον χειμώνα.

Τα μονοπάτια που ξεκινούν από το χωριό είναι ιδανικά για πεζοπορίες και βόλτες στη φύση, ενώ οι μυρωδιές από ξύλο και παραδοσιακή κουζίνα σε καλούν για ζεστή σούπα μετά το παιχνίδι στο χιόνι.

Στην Ελάτη υπάρχουν μικρά καταστήματα με τοπικά προϊόντα, όπως μέλι, μυρωδικά, παραδοσιακά γλυκά και αρτοποιήματα, ιδανικό για να πάρεις μια «γεύση» της περιοχής.

Στην Ελάτη θα συναντήσεις τον Αμάραντο, γνωστό και ως Ελίχρυσο, ένα μικρό κίτρινο λουλούδι που οι ντόπιοι αγαπούν να αποκαλούν «λουλούδι της τύχης» και δεν είναι τυχαίο: ο Αμάραντος έχει την ιδιότητα να διατηρεί το χρώμα και το σχήμα του ακόμη κι όταν ξεραθεί, γι’ αυτό από παλιά συμβόλιζε την αντοχή, την καλή υγεία και την ευτυχία.

Πολλοί τον κρατούν και μέσα στο σπίτι σαν γούρι για καλή τύχη. Ένα τόσο μικρό και ταπεινό λουλούδι, αλλά με μεγάλη ιστορία και ακόμη μεγαλύτερο συμβολισμό – ακριβώς ό,τι χρειάζεται για να σου φτιάξει τη μέρα!

Λίγο πιο πάνω από την Ελάτη, το Περτούλι ξεδιπλώνεται αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Πίνδου, με τα πέτρινα κτήρια του να ξεχωρίζουν μέσα στο χιονισμένο τοπίο.

Είναι φημισμένο για το μικρό χιονοδρομικό του κέντρο, ιδανικό για οικογένειες και αρχάριους, αλλά και για τα λιβάδια του  (γνωστά ως Περτουλιώτικα Λιβάδια) όπου μπορείς να περπατήσεις, να παίξεις με το χιόνι ή να απολαύσεις το τοπίο με μια κούπα ζεστό κακάο στα χέρια.

Οι δασικές διαδρομές γύρω από το χωριό, οι φυσικές πηγές και οι ήρεμες πλάτες του Κόζιακα σε βάζουν κατευθείαν σε διάθεση «απόδρασης στη φύση».

Τα παιδιά (αλλά κι εμείς, ας μη γελιόμαστε) δεν κρατιόντουσαν! Στο Περτούλι βρήκαμε μια υπέροχη πλαγιά, όπου στήθηκε αμέσως χιονοπόλεμος, χιονάνθρωπος, αγγελάκια στο χιόνι και, φυσικά, ελκύθρο!

Τα γέλια ακούγονταν παντού και για ώρα τα χαζεύαμε να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν με το έλκυθρο ξανά και ξανά, μέχρι να πούμε «άλλη μία και φεύγουμε!»… και τελικά να κάνουμε άλλες δέκα!

Πριν επιστρέψουμε, κάναμε και μια μικρή στάση στα δύο γεφύρια της περιοχής. Η βόλτα δίπλα στο ποτάμι, το τοπίο με τα πλατάνια και τα πέτρινα γεφυράκια δημιουργούν εικόνες καρτ ποστάλ. Είναι από εκείνες τις στιγμές που απλά σταματάς, αναπνέεις βαθιά και απολαμβάνεις. Πιο συγκεκριμένα:

1. Το Γεφύρι της Παλαιοκαρυάς

Λίγο έξω από την Κάτω Παλαιοκαρυά, μέσα σε μια εντυπωσιακή χαράδρα και κατάφυτο τοπίο, βρίσκεται το γεφύρι της Παλαιοκαρυάς – ένα μονότοξο πέτρινο γεφύρι του 16ου αιώνα που δεσπόζει πάνω από τον μικρό ποταμό Παλαιοκαρίτη.

Το μήκος του είναι περίπου 26 μέτρα με άνοιγμα τόξου 19 μέτρα, αλλά αυτό που το κάνει πραγματικά μαγευτικό είναι οι δύο εντυπωσιακοί καταρράκτες που σχηματίζονται γύρω του, ένας υψηλότερος περίπου 12 μέτρων και ένας μικρότερος, δημιουργώντας ένα σκηνικό βγαλμένο από παραμύθι.

Είναι ιδανικό μέρος για να καθίσετε λίγο, να ακούσετε τα νερά και να τραβήξετε όμορφες φωτογραφίες μέσα στη φύση.

• Το Γεφύρι της Πύλης

Το ιστορικό γεφύρι της Πύλης, γνωστό και ως Portaikos Bridge, είναι ένα επιβλητικό πέτρινο μονότοξο γεφύρι που χτίστηκε το 1514 και δεσπόζει πάνω από τα νερά του ποταμού Πορταϊκού στην έξοδο προς Πύλη.

Με μήκος περίπου 65–67 μέτρα και άνοιγμα τόξου περίπου 29 μέτρα, αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά δείγματα παραδοσιακής γεφυροποιίας της Θεσσαλίας και μέχρι το 1936 ήταν η κύρια δίοδος που ένωνε τον θεσσαλικό κάμπο με τα χωριά της Πίνδου.

Το γεφύρι σήμερα αποτελεί υπέροχο σημείο στάσης για φωτογραφίες και για να απολαύσετε τη ροή του ποταμού στο φυσικό του περιβάλλον.

Η Ελάτη και το Περτούλι είναι ιδανικά για οικογένειες, ειδικά τον χειμώνα, γιατί προσφέρουν και δραστηριότητες και χαλάρωση και υπέροχη φύση. Αν βρεθείτε στην περιοχή, μη χάσετε την ευκαιρία. Θα σας μείνουν οι καλύτερες αναμνήσεις!

The post Εκδρομή στην Ελάτη & Περτούλι. appeared first on To Cafe tis mamas.

Ξεχωριστή εμπειρία ήταν η επίσκεψή μας στον Μύλο των Ξωτικών, έναν μαγικό κόσμο γεμάτο χρώματα, παιχνίδια και χαμόγελα, όμως για αυτό το πάρκο σας έχουμε ήδη μιλήσει σε ξεχωριστή ανάρτηση ΕΔΩ!!

Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Μύλος των Ξωτικών είναι το μεγαλύτερο χριστουγεννιάτικο θεματικό πάρκο στην Ελλάδα και η καρδιά των Χριστουγέννων στα Τρίκαλα.

Τα παιδιά ξετρελάθηκαν με τις δράσεις, τις φωτεινές εγκαταστάσεις και τις εκπλήξεις που συναντούσες σε κάθε γωνιά. Εμείς απολαύσαμε να φωτογραφιζόμαστε στους στολισμένους χώρους, να περπατάμε με ζεστή σοκολάτα στο χέρι και να βλέπουμε τα βλέφαρα των μικρών να λάμπουν από χαρά.

Ωστόσο τα Τρίκαλα έχουν και πολλά ακόμα ως επισκέπτης να δεις και να κάνεις…

Εμείς περιηγηθήκαμε στα αξιοθέατα της πόλης, περπατήσαμε δίπλα στον Ληθαίο ποταμό, χαζέψαμε τα παλιά κτίρια και απολαύσαμε οικογενειακές στιγμές χωρίς βιασύνη. Τα Τρίκαλα έχουν έναν μοναδικό τρόπο να σε κάνουν να νιώθεις καλοδεχούμενος, ειδικά τις γιορτές.

Κάθε αξιοθέατο είχε τη δική του ιστορία και ομορφιά. Ας δούμε μαζί το top 5:

1. Βυζαντινό Κάστρο Τρικάλων & Πύργος Ρολογιού

Το Βυζαντινό Κάστρο Τρικάλων χτισμένο από την εποχή του Ιουστινιανού στον λόφο της πόλης, είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία των Τρικάλων, με όμορφη θέα και ευχάριστους χώρους για βόλτα με παιδιά.

Δίπλα του βρίσκεται ο εντυπωσιακός Πύργος του Ρολογιού, σύμβολο της πόλης από τον 17ο αιώνα, που ολοκληρώνει την ιστορική εικόνα και προσφέρει υπέροχη πανοραμική θέα στην πόλη των Τρικάλων.

Στον χώρο σήμερα λειτουργούν πολιτιστικές εκδηλώσεις, υπαίθριο θέατρο και φωτογραφικές εκθέσεις.

2. Κεντρικές Γέφυρες & Ληθαίος Ποταμός

Ο Ληθαίος ποταμός διασχίζει το κέντρο των Τρικάλων και δίνει στην πόλη μια γαλήνια, φυσική ομορφιά με πλατάνια, πάπιες και διαμορφωμένους πεζόδρομους για περπάτημα ή ποδήλατο, ιδανικό μέρος για οικογενειακή βόλτα.

Οι κεντρικές γέφυρες που ενώνουν τις δύο πλευρές της πόλης, με πιο χαρακτηριστική την πέτρινη κεντρική γέφυρα, είναι αγαπημένα σημεία για στάση για φωτογραφίες με θέα τον ποταμό.

Κοντά εκεί δεσπόζει και το άγαλμα του Ασκληπιού, ένα ιδιαίτερο μνημείο αφιερωμένο στον αρχαίο θεό της ιατρικής, που προσθέτει έναν πολιτιστικό και ιστορικό τόνο στη βόλτα σας.

Ο Ληθαίος ποταμός που διατρέχει την πόλη και οι γέφυρές του είναι ιδανικές για χριστουγεννιάτικες βόλτες με θέα στα φωτισμένα νερά και στους στολισμένους πεζοδρόμους. Οι αντανακλάσεις των φωτεινών στολιδιών στο νερό δημιουργούν υπέροχες νυχτερινές λήψεις.

3. Μουσείο Τσιτσάνη

Για μια πιο «ήρεμη» καλλιτεχνική στάση, αξίζει να επισκεφθείτε το Μουσείο Τσιτσάνη που αφηγείται τη ζωή και το έργο του μεγάλου συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη. Μια υπέροχη εμπειρία για τα παιδιά που αγαπούν τη μουσική και όχι μόνο.

4. Τέμενος Οσμάν Σαχ

Το Τέμενος Οσμάν Σαχ, γνωστό και ως Κουρσούμ Τζαμί (δηλαδή «Μολυβένιο Τζαμί»), είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα ιστορικά μνημεία των Τρικάλων. Χτίστηκε τον16ο αιώνα από τον Οσμάν Σαχ και είναι το μόνο σωζόμενο από τα πολλά οθωμανικά τζαμιά που υπήρχαν παλιά στην πόλη. Το όνομά του προέρχεται από τον μόλυβδο που καλύπτει τον μεγάλο του θόλο.

Ο ναός σχεδιάστηκε από τον διάσημο οθωμανικό αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν, και για αυτό θεωρείται ξεχωριστό αρχιτεκτονικό έργο της εποχής. Σήμερα δεν λειτουργεί ως λατρευτικός χώρος, αλλά έχει μετατραπεί σε χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων, εκθέσεων και εκδηλώσεων για το κοινό. Κοντά στο τζαμί σώζεται και το τουρμπέ (μαυσωλείο) του ιδρυτή του, όπου φυλάσσονται αρχαιολογικά ευρήματα.

5. Παλιά Πόλη – Βαρούσι & Μανάβικα

Τα Βαρούσι και τα Μανάβικα είναι οι δύο πιο γραφικές συνοικίες της παλιάς πόλης των Τρικάλων, με στενά πλακόστρωτα δρομάκια, χαρακτηριστικά πετρόκτιστα σπίτια και αυθεντική ατμόσφαιρα που σε κάνουν να νιώθεις ότι περπατάς πίσω στο χρόνο.

Το Βαρούσι ήταν παλιά η αριστοκρατική χριστιανική γειτονιά με παραδοσιακά αρχοντικά και παλιές εκκλησίες, ενώ τα Μανάβικα πήραν το όνομά τους από τα παλιά μανάβικα και εργαστήρια που υπήρχαν εκεί και σήμερα είναι γεμάτα ζωντάνια, καφέ και μεζέδες.

Στην καρδιά των Μανάβικων θα βρεις μια εντυπωσιακή τοιχογραφία 150 τ.μ., που καλύπτει έναν ολόκληρο τοίχο κτιρίου. Δημιουργημένη το 2006 από Γάλλους καλλιτέχνες με τεχνική αρχιτεκτονικής οφθαλμαπάτης (trompe-l’œil), η τοιχογραφία δείχνει σκηνές καθημερινής ζωής στην παλιά πόλη με νοικοκυρές στα μπαλκόνια, παιδιά να παίζουν στους δρόμους και ανθρώπους στην αγορά.

Στο κέντρο της ξεχωρίζει η φιγούρα του θρυλικού Τρικαλινού συνθέτη Βασίλη Τσιτσάνη με το μπουζούκι του, που κάνει την εικόνα να μοιάζει ζωντανή.

Κλείνοντας την επίσκεψή μας στα Τρίκαλα, μένουμε με την αίσθηση μιας πόλης που ξέρει να συνδυάζει ιστορία, φυσική ομορφιά και σύγχρονη ζωντάνια με τον πιο γλυκό τρόπο.

Από τα κάστρα και τις παλιές συνοικίες, μέχρι τις γέφυρες, τα μουσικά σοκάκια και τις όχθες του Ληθαίου, τα Τρίκαλα είναι ένας προορισμός που ξεκουράζει, εμπνέει και γεμίζει εικόνες μικρούς και μεγάλους. Μια πόλη που σίγουρα θες να ξαναεπισκεφτείς!

The post Χειμερινές διακοπές στα Τρίκαλα. appeared first on To Cafe tis mamas.

Πρόκειται για ένα μεγάλο χριστουγεννιάτικο θεματικό πάρκο με ξωτικά, μουσικές, μυρωδιές και εικόνες που σε κάνουν να νιώθεις πως βρίσκεσαι μέσα σε ταινία.

Το περυσινό χριστουγεννιάτικο θέμα του Μύλου ήταν οι Γάτες και πιο συγκεκριμένα : «τι κάνει xo xo xo στα κεραμίδια…» Θέμα αρκετά πρωτότυπο και ευφάνταστο.

Από την πρώτη στιγμή που περάσαμε την είσοδο, μας τύλιξε αυτή η γλυκιά μυρωδιά κανέλας, καραμέλας και ζεστής σοκολάτας.

Οι φωνές των παιδιών, τα γέλια, οι μουσικές… όλα δουλεύουν μαγικά μαζί για να φτιάξουν μια ατμόσφαιρα που δεν θέλεις να τελειώσει.

Μας άρεσε η τρυφερή διακόσμηση, η προσοχή στη λεπτομέρεια, η αίσθηση ότι για λίγο σταματάει ο χρόνος και ζεις απλά τη στιγμή.

Τι κάναμε στον Μύλο:

• Το μουσείο Χριστουγεννιάτικων Στολιδιών.

Στη σοφίτα του Μύλου των Ξωτικών, μέσα από ξεχασμένες κούτες, ξεπήδησαν πολύ παλιά χριστουγεννιάτικα στολίδια, φάτνες, φωτάκια, παιχνίδια εποχής με Αγιοβασίληδες και ξωτικά.

Μια σπάνια συλλογή του Λουκά Πίππα και της Ελευθερίας Καρακατσάνη.

• Η Κουζίνα της Κυρά Βασίλενας.

Ο χώρος ήταν γεμάτος από χρώματα, μεθυστικά αρώματα και λαχταριστές γεύσεις.

• Το Εργοστάσιο Σοκολάτας

Ίσως το πιο γλυκό σημείο! Παιδιά και μεγάλοι βλέπουν πώς «φτιάχνεται» η σοκολάτα, μυρίζουν κακάο, δοκιμάζουν λιχουδιές και μαθαίνουν μέσα από παιχνίδι. Εκεί πραγματικά έβλεπες μικρούς και μεγάλους με μάτια που γυάλιζαν!

• Το Δεντρόσπιτο της Νεράιδας των Ευχών.

Σε ένα σπίτι νεραϊδένιο, πιο όμορφο από παραμυθένιο, μια νεράιδα σας καλεί, ιστορία να σας πει…

• Το Ταχυδρομείο των Ξωτικών.

Χαρτιά, μολύβια, φάκελοι και γραμματόσημα περιμένουν τα παιδιά να γράψουν γράμμα στον Άη Βασίλη.

• Ο Κόσμος Ανάποδα.

Εδώ κυριολεκτικά ήρθαν τα πάνω –κάτω…!

Σίγουρα το πιο απίθανο σημείο φωτογράφισης του Μύλου των Ξωτικών.

• Επίσκεψη στο Σπίτι του Άη Βασίλη

 Το πιο ζεστό και φιλόξενο μέρος του κόσμου…

Όπου φυσικά φροντίσαμε να βγάλουμε την απαραίτητη φωτογραφία.

• Το Παγοδρόμιο των Ξωτικών.

Για πατινάζ, ξεφάντωμα και χορό στον πάγο.

• Χριστουγεννιάτικο Fun Park

Με ρόδα, carousel και χίλια δυο παιχνίδια.

Δημιουργικά Εργαστήρια   

Όπου τα παιδιά μπορούσαν να:

• Κατασκευάσουν χριστουγεννιάτικες χειροτεχνίες
• Δοκιμάσουν Ξυλογλυπτική
• Κάνουν face painting
• Παίξουν με playmobil
• Πειραματιστούν με χρυσόσκονες, κορδέλες και χαρτοκοπτική

Και το καλύτερο; Παίρνουν τα έργα τους μαζί τους για ενθύμιο!

Παραστάσεις  Δρώμενα

Κατά τη διάρκεια της ημέρας γίνονται:

• Θεατρικά δρώμενα με ξωτικά
• Χορευτικά
• Συναντήσεις με μασκότ
• Ζωντανές μουσικές και events

Όλα γίνονται σε διάφορα σημεία του πάρκου, οπότε υπάρχει πάντα κάτι να συμβαίνει!

Και η ατμόσφαιρα;

Ζεστή. Ζωντανή. Γιορτινή.
Παιδικά γέλια, μουσική, φωτογραφίες σε κάθε γωνιά, φωτάκια παντού, χνουδωτά γάντια και γλυκά χαμόγελα. Είναι αυτό που λέμε “Μαγικές Χριστουγεννιάτικες Αναμνήσεις”.

Αν δεν έχετε επισκεφτεί τον Μύλο των Ξωτικών, αξίζει να το βάλετε στη χριστουγεννιάτικη λίστα σας.
Εμείς λέμε να ξαναπάμε κάποια στιγμή. Γιατί κάποια παραμύθια θέλεις να τα ζεις ξανά και ξανά.

The post Ο Μύλος των Ξωτικών στα Τρίκαλα. appeared first on To Cafe tis mamas.

Το Πήλιο δεν είναι απλώς ένας προορισμός. Είναι μια εμπειρία. Ένας τόπος μαγικός, γεμάτος πράσινο, δροσερές πηγές, λιθόστρωτα σοκάκια και μικρούς, οικογενειακούς ορμίσκους που μοιάζουν βγαλμένοι από παραμύθι. Και το καλύτερο; Είναι ιδανικό για διακοπές με παιδιά!

Το βουνό των Κενταύρων δεν είναι μόνο φθινοπωρινός ή χειμερινός προορισμός – το καλοκαίρι, τα χωριά του ζωντανεύουν με έναν μαγικό, ανεπιτήδευτο τρόπο.

Από την Πορταριά μέχρι τη Ζαγορά, κάθε γωνιά είναι μια πρόσκληση για εξερεύνηση. Ας δούμε, όμως, πιο συγκεκριμένα ποια χωριά επισκεφτήκαμε και μας μάγεψαν…

Πορταριά.

Μόλις 13 χλμ από τον Βόλο, είναι ιδανική για οικογένειες που θέλουν να ζήσουν τη μαγεία του βουνού, χωρίς μεγάλη ταλαιπωρία.

Με το που φτάνεις, νιώθεις πως έχεις απομακρυνθεί χιλιόμετρα μακριά από την καθημερινότητα.

Πανέμορφη, κομψή και οργανωμένη, με καφετέριες που σε καλούν να καθίσεις με τα παιδιά για να απολαύσετε τοπικά γλυκίσματα.

Έχει επίσης πανέμορφα μαγαζάκια με τοπικά προϊόντα (σπιτικά γλυκά, βότανα, σαπούνια ελιάς και χειροποίητα ξυλόγλυπτα), παιδικές χαρές και μονοπάτια ιδανικά για βόλτες.

Το πιο ξακουστό από αυτά είναι το μονοπάτι των Κενταύρων, μια ήπια διαδρομή μέσα στο δάσος, με ξύλινες γεφυρούλες, κρυστάλλινα ρυάκια και σκιερές διαδρομές.

Τσαγκαράδα.

Σκαρφαλωμένη στις καταπράσινες πλαγιές του ανατολικού Πηλίου, είναι ένα χωριό που συνδυάζει φυσική ομορφιά, παραδοσιακή αρχιτεκτονική και απόλυτη ηρεμία. Αποτελεί ιδανική βάση για εξερεύνηση, πεζοπορία, γαστρονομία και επαφή με τη μαγεία της πηλιορείτικης φύσης.

Το highlight;Ο υπεραιωνόβιος πλάτανος της Αγίας Παρασκευής.
Στην ομώνυμη πλατεία, βρίσκεται ο διάσημος πλάτανος ηλικίας άνω των 1.000 ετών, με περίμετρο κορμού πάνω από 14 μέτρα. Ένα ζωντανό σύμβολο του χωριού, που μαγεύει κάθε επισκέπτη με τον όγκο και την αύρα του.

Άλλα αξιοθέατα:

Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής
Δίπλα στον πλάτανο, αυτή η όμορφη πέτρινη εκκλησία του 18ου αιώνα συνδυάζει απλότητα και μυσταγωγία.

Οι τέσσερις συνοικίες της Τσαγκαράδας
Το χωριό αποτελείται από τέσσερις βασικές συνοικίες: Άγιοι Ταξιάρχες, Αγία Κυριακή, Αγία Παρασκευή και Άγιος Στέφανος. Καθεμία έχει τη δική της εκκλησία, πλατεία και ξεχωριστό χαρακτήρα. Η πεζοπορία ανάμεσά τους είναι από μόνη της μια εμπειρία.

 Η Νανοπούλειος Σχολή

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά και ιστορικά κτήρια της Τσαγκαράδας είναι η Νανοπούλειος Σχολή, που δεσπόζει στην συνοικία των Αγίων Ταξιαρχών. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό πετρόχτιστο νεοκλασικό κτήριο, το οποίο ιδρύθηκε το 1853 χάρη στη δωρεά του ευεργέτη Δημητρίου Νανόπουλου, Τσαγκαραδινού της διασποράς.

 Η Αχιλλοπούλειος Δημόσια Σχολή Τσαγκαράδας

Χτίστηκε το 1864 με σκοπό να προσφέρει δωρεάν μόρφωση στα παιδιά του χωριού και των γύρω περιοχών, σε μια εποχή που η πρόσβαση στην εκπαίδευση ήταν προνόμιο των λίγων.

Το κτήριο είναι πέτρινο, διώροφο, με χαρακτηριστική πηλιορείτικη αρχιτεκτονική. Ακόμα και σήμερα, διατηρεί την αίγλη του παρελθόντος.

Μηλιές.

Οι Μηλιές είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της περιοχής.

Καθίστε για καφέ και γλυκό στο «Άννα, Να Ένα Μήλο» ένα από τα πιο διάσημα cafe-bar του Πηλίου, με τοίχους διακοσμημένους με παλιές διαφημίσεις και πόστερ.

Όμορφες στάσεις στις Μηλιές είναι επίσης η Βιβλιοθήκη Μηλεών, που ιδρύθηκε το 1814, το Λαογραφικό Μουσείο, η Εκκλησία των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και η κεντρική πλατεία.

Ωστόσο, οι Μηλιές είναι γνωστές για ακόμα ένα λόγο: για τον θρυλικό Μουτζούρη, το περίφημο τρενάκι του Πηλίου.

Ο σιδηρόδρομος κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από τον πατέρα του διάσημου υπερρεαλιστή ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, Εβαρίστο ντε Κίρικο, συνδέοντας το εμποροβιομηχανικό κέντρο του Βόλου με την εύφορη και πλούσια περιοχή του Δυτικού Πηλίου.

Πλέον, ο Μουτζούρης καλύπτει μια διαδρομή 16 χιλιομέτρων, από τα Λεχώνια μέχρι τις Μηλιές, προσφέροντας στον επιβάτη την ευκαιρία να απολαύσει τη μοναδική φυσική ομορφιά του τοπίου και τις περίτεχνες αρχιτεκτονικές κατασκευές, από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο.

Ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία της διαδρομής είναι η μεταλλική γέφυρα του Ταξιάρχη ή Ντε Κίρικο.

Μπορείτε να πάτε και με τα πόδια στη γέφυρα καθώς απέχει 500 μέτρα από το σταθμό από των Μηλεών.

Το τρένο λειτουργεί κάθε Σάββατο και Κυριακή και αναχωρεί από τις Μηλιές στις 15.00.

Μακρινίτσα.

Από τη στιγμή που φτάνεις στη Μακρινίτσα, νιώθεις πως βρίσκεσαι σε σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας (να αναφέρουμε πως παλαιότερα το χωριό υπήρξε το σκηνικό για να γυριστεί η ταινία «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά» με πρωταγωνιστές τους Αλίκη Βουγιουκλάκη -Δημήτρη Παπαμιχαήλ).

Πλακόστρωτα καλντερίμια, νεοκλασικά αρχοντικά, και μια απίστευτη θέα προς τον Βόλο και τον Παγασητικό που δεν χορταίνεις να κοιτάς. Δεν την ονομάζουν τυχαία “το μπαλκόνι του Πηλίου”.

Η Μακρινίτσα δεν χρειάζεται πρόγραμμα. Απλώς περπατάς. Οι βόλτες στα στενά της, ανάμεσα σε ανθισμένες αυλές, πετρόχτιστα σπίτια και γάργαρα νερά που κυλούν στις άκρες των δρόμων, είναι από μόνες τους μια εμπειρία.

Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν με τα παλιά παραδοσιακά μαγαζάκια: σαπούνια από ελαιόλαδο, βότανα, μέλια και σπιτικά λικέρ που μοσχοβολούσαν.

Και φυσικά, η πλατεία της Μακρινίτσας! Σκιά από τεράστια πλατάνια, πέτρινα παγκάκια, μαγαζάκια με χειροποίητα γλυκά…

Στάση θα κάνετε στο παραδοσιακό καφενείο του «Θεόφιλου» -μάλιστα στο εσωτερικό χώρο υπάρχει τοιχογραφία από τον Θεόφιλο και αξίζει να τη δείτε από κοντά.

Η Μακρινίτσα είναι περισσότερο από ένα ωραίο χωριό. Είναι ένα μικρό μάθημα για το πώς τα απλά πράγματα (μια θέα, ένα γλυκό, μια βόλτα) φέρνουν χαρά.

Ζαγορά.

Υπάρχουν μέρη που δεν κραυγάζουν «τουρισμός», αλλά σου μιλούν ψιθυριστά με εικόνες, αρώματα και απλότητα. Ένα τέτοιο μέρος είναι η Ζαγορά.

Παραδοσιακό χωριό, χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές του Πηλίου, ανάμεσα σε μήλα, καστανιές και δροσερές πηγές, είναι ιδανικό για οικογένειες που αγαπούν το αυθεντικό.

Η Ζαγορά έχει πλατείες γεμάτες πράσινο, σκιερές βρύσες και παγκάκια.

Η Ζαγορά είναι διάσημη για τα μήλα Zagorin, και ειδικά αν πάτε τέλη καλοκαιριού, τα μήλα αρχίζουν να κοκκινίζουν στα δέντρα. Μην παραλήψετε να δοκιμάσετε φυσικούς χυμούς ή μαρμελάδες – ιδανικό δωράκι για το σπίτι!

Στην Ζαγορά βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα ιστορικά μνημεία της νεότερης Ελλάδας: το Σχολείο του Ρήγα. Πρόκειται για το ιστορικό σχολείο όπου φοίτησε ο Ρήγας Φεραίος (Ρήγας Βελεστινλής), ο μεγάλος οραματιστής και πρωτοπόρος της Ελληνικής Επανάστασης.

Το σχολείο ιδρύθηκε το 1777 προσφέροντας υψηλού επιπέδου εκπαίδευση στα ελληνικά γράμματα, τις επιστήμες και τη φιλοσοφία. Ήταν από τα πιο σημαντικά πνευματικά κέντρα της εποχής, προσελκύοντας μαθητές από όλο το Πήλιο αλλά και από άλλες περιοχές.

Σήμερα, το κτήριο στεγάζει ένα μικρό αλλά καλοδιατηρημένο μουσείο, με εκθέματα όπως παλιά σχολικά βιβλία, χειρόγραφα, χάρτες, και αντικείμενα που σχετίζονται με τη ζωή και το έργο του Ρήγα. Η ατμόσφαιρα του χώρου αποπνέει σεβασμό και μνήμη, δίνοντας στον επισκέπτη την αίσθηση ότι ταξιδεύει πίσω στον χρόνο.

Πινακάτες & Βυζίτσα.

Κρυμμένα μέσα σε καστανιές και πλατάνια, τα χωριά Πινακάτες και Βυζίτσα είναι δύο από τους πιο αυθεντικούς και ατμοσφαιρικούς προορισμούς του Πηλίου.

Με πέτρινα καλντερίμια, αρχοντικά του 18ου αιώνα και θέα στον Παγασητικό, μοιάζουν να έχουν σταματήσει στον χρόνο.

Ιδανικά για πεζοπορία, χαλάρωση και φωτογραφίες με φόντο την παραδοσιακή πηλιορείτικη αρχιτεκτονική.

Μακρυρράχη Πηλίου.

Η Μακρυρράχη, σκαρφαλωμένη στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου, είναι ένα από τα πιο γοητευτικά και “αθόρυβα” χωριά του βουνού. Φημίζεται για τη φυσική της ομορφιά, την απίστευτη θέα στο Αιγαίο και τις παραδοσιακές της ρίζες.

Το χωριό είναι γνωστό και ως «το χωριό των λουλουδιών», αφού πολλοί κάτοικοί του καλλιεργούν λουλούδια και ανθοκομικά φυτά.

Αν βρεθείτε εκεί κοντάστις 15 Αυγούστου, πολύ πιθανό να παρακολουθήσετε κάποια τοπική έκθεση ή πανηγύρι.

Κισσός.

Ο Κισσός, φωλιασμένος στην καταπράσινη ανατολική πλευρά του Πηλίου, είναι ένα από τα πιο γραφικά και ιστορικά χωριά του βουνού. Περιτριγυρισμένος από δάση, καστανιές και καρυδιές, δικαιολογεί το όνομά του: απλώνεται σαν “κισσός” στις πλαγιές του βουνού με θέα στο Αιγαίο.

Κεντρικό στολίδι του χωριού είναι ο εντυπωσιακός ναός της Αγίας Μαρίνας (17ος αιώνας), με ξυλόγλυπτο τέμπλο, νωπογραφίες και σπάνιες εικόνες.

Μπροστά του απλώνεται η γραφική πλατεία, με θεόρατα πλατάνια και παραδοσιακά καφενεία.

Το Πήλιο δεν είναι μόνο βουνό, πλατείες και καλντερίμια. Είναι κι ένας καλοκαιρινός θησαυρός με παραλίες που μοιάζουν εξωτικές, αλλά με ελληνική ψυχή. Αν ταξιδεύετε με παιδιά ή απλώς θέλετε  ένα μέρος με καθαρά νερά, φυσική σκιά και ησυχία, αυτές είναι οι παραλίες που ξεχωρίσαμε. Κάθε μία έχει κάτι ξεχωριστό να προσφέρει!

Μυλοπόταμος.

Με τους εντυπωσιακούς βράχους, τα τυρκουάζ νερά και την «τρύπα» στο βράχο που ενώνει τις δύο παραλίες, είναι από τις πιο δημοφιλής παραλίες του Πηλίου.

Ιδανικά πηγαίνετε πρωί για σκιά και λιγότερο κόσμο. Έχει αρκετά σκαλιά και για αυτό να έχετε μαζί σας μόνο τα απαραίτητα.

Φακίστρα

Ακατοίκητη, μαγευτική και… μυστική, με απίστευτη ομορφιά και ησυχία.

Για να φτάσετε θα χρειαστεί να αφήσετε το αμάξι σας στο πάρκινγκ και να ξεκινήσετε για μια πεζοπορία 20 λεπτών σε ένα κατηφορικό μονοπάτι. Συνιστάται να φοράτε αθλητικά παπούτσια. Παροχές στην παραλία δεν υπάρχουν, οπότε φροντίστε να έχετε μαζί σας όλα τα απαραίτητα.

Αριστερά από το πάρκινγκ ξεκινάει ένα μονοπάτι με την πινακίδα «Κρυφό σχολειό». Ακολουθώντας το φτάνει στο ξωκλήσι της Παναγίας Μεγαλομάτας, όπου κατά την Τουρκοκρατία λειτουργούσε το Κρυφό Σχολειό της Τσαγκαράδας.

Άγιοι Σαράντα

Πλατιά αμμουδιά, εύκολη πρόσβαση και καθαρά νερά. Ακόμα μία εκπληκτική παραλία του Πηλίου.

Χορευτό

Μία από τις μεγαλύτερες παραλίες, ιδανική για οικογένειες λόγω της εύκολης πρόσβασης και της άμμου. Έχει ταβερνάκια, ομπρέλες, ακόμα και οργανωμένο κομμάτι.

Νταμούχαρη.

Η παραλία Νταμούχαρη είναι μια από τις πιο γραφικές και αυθεντικές παραλίες του Πηλίου. Αποτελείται από δύο μικρούς όρμους – έναν με βότσαλα και έναν με φυσικό λιμανάκι – που προσφέρουν μοναδική θέα στο Αιγαίο και αίσθηση γαλήνης.

Η Νταμούχαρη φημίζεται για τα κρυστάλλινα νερά της. Επίσης, έχει γίνει γνωστή διεθνώς επειδή αποτέλεσε σκηνικό για την ταινία Mamma Mia!.

Καλά Νερά.

Η παραλία Καλά Νερά βρίσκεται στη δυτική πλευρά του Πηλίου, στον Παγασητικό κόλπο, μόλις 18 χλμ από τον Βόλο. Είναι μια από τις πιο οργανωμένες και εύκολα προσβάσιμες παραλίες της περιοχής, ιδιαίτερα δημοφιλής τόσο σε ντόπιους όσο και σε επισκέπτες.

Διαθέτει αμμουδιά με ψιλό βότσαλο και ρηχά, ζεστά νερά – ιδανικά για οικογένειες με παιδιά. Κατά μήκος της παραλίας υπάρχουν πολλές ταβέρνες, καφέ, beach bars και καταλύματα, που προσφέρουν όλες τις ανέσεις.

Άγιος Ιωάννης.

Η παραλία του Αγίου Ιωάννη είναι μεγάλη, με λευκό βότσαλο και άμμο, και προσφέρει καταγάλανα, δροσερά νερά. Είναι καλά οργανωμένη, με ομπρέλες, ξαπλώστρες, beach bars, ταβέρνες και τουριστικά καταστήματα, διατηρώντας παράλληλα έναν ρομαντικό, γραφικό χαρακτήρα.

Από τον Άγιο Ιωάννη υπάρχει εύκολη πρόσβαση και σε άλλες φημισμένες παραλίες, όπως το Παπά Νερό και η Πλάκα, που βρίσκονται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια.

Top 5 Highlights του Πηλίου που θα μας μείνουν αξέχαστα

1. Αλεπούδες τη νύχτα – μια απρόσμενη συνάντηση

Ναι, καλά διαβάσατε! Στους ήσυχους δρόμους, τη νύχτα μπορεί να δείτε αλεπούδες να περιφέρονται! Δυστυχώς, μέχρι να προλάβετε να βγάλετε την φωτογραφική μηχανή, το πιο πιθανό να έχουν εξαφανιστεί…

2. Σπετσοφάι και Πηλιορίτικες Πίτες – οι γεύσεις του βουνού

Το Πήλιο είναι γαστρονομικός παράδεισος. Δοκιμάστε σπετσοφάι με παραδοσιακό λουκάνικο και πιπεριές – πικάντικο και πεντανόστιμο. Και φυσικά, χειροποίητες πίτες με χόρτα, τυρί, κολοκύθα ή μήλο – κάθε χωριό και η συνταγή του. Οι τελευταίες μάλιστα ήταν τόσο νόστιμες που μέχρι να προλάβω να βγάλω την φωτογραφική μηχανή, είχαν επίσης εξαφανιστεί!

3. Λιθόστρωτα δρομάκια – για βόλτες χεράκι χεράκι

Τα λιθόστρωτα δρομάκια του Πηλίου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας του. Φτιαγμένα με φροντίδα από τοπική πέτρα, διασχίζουν παραδοσιακά χωριά, πλαγιές και δάση, ενώνοντας ανθρώπους και εποχές.

4. Πέτρινες στέγες – σαν σκηνικό από παλιά ελληνική ταινία

Οι σκεπές στα πηλιορίτικα σπίτια είναι φτιαγμένες από πλάκες σχιστόλιθου – βαριές, αληθινές, με φυσική πατίνα. Αν τις κοιτάξετε από ψηλά, μοιάζουν σαν να βγήκαν από ζωγραφιά.

5. Πηγές με τρεχούμενο νερό – δροσιά, παιχνίδι, καθαρότητα

Σε κάθε χωριό θα βρείτε πέτρινες βρύσες με παγωμένο νερό που κυλά όλο τον χρόνο. Γεμίστε παγουράκια, πλύνετε φρούτα, αφήστε τα παιδιά να παίξουν με το νερό – είναι αγνό, ζωντανό, και πιο καθαρό απ’ ό,τι φαντάζεστε.

Αν ψάχνετε έναν προορισμό που να συνδυάζει ξεκούραση, επαφή με τη φύση και ομορφιά, τότε το Πήλιο είναι αυτό που χρειάζεστε.

Εμείς γυρίσαμε γεμάτοι εικόνες, μυρωδιές και το πιο σημαντικό: Αναμνήσεις…!

The post Καλοκαιρινές διακοπές στο Πήλιο. appeared first on To Cafe tis mamas.

Για να φτάσει κανείς στον καταρράκτη του Μυλωνά υπάρχουν δύο μονοπάτια, ένα αρκετά εύκολο και πιο δύσκολο.

Το εύκολο μονοπάτι διαρκεί περίπου 20 λεπτά και ο δρόμος είναι βατός,  καθώς υπάρχει ένα τσιμεντένιος «καταπότης», που δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1960 από ντόπιους κατοίκους οι οποίοι προσπάθησαν να μεταφέρουν το νερό, από την περιοχή του καταρράκτη στα παράλια για αρδευτικούς σκοπούς.

Οι ταμπέλες για την πορεία του μονοπατιού είναι ευκρινέστατες.

Το δύσκολο μονοπάτι, μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 2 ώρες. Για να διασχίσει κάποιος αυτό το μονοπάτι, πρέπει να περάσει μέσα από τον ποταμό και σε κάποια σημεία ίσως χρειαστεί να σκαρφαλώσει στα βράχια.

Η καλύτερη εποχή για να διασχίσει κανείς το συγκεκριμένο φαράγγι είναι το χειμώνα ή νωρίς την άνοιξη, ώστε να υπάρχουν πολλά νερά, κάτι που δείχνει το τοπίο μαγευτικό – ανάλογα με τις ετήσιες βροχοπτώσεις, η περίοδος μπορεί να επιμηκυνθεί ή να συρρικνωθεί-…

Ωστόσο, εάν κάποιος διαλέξει τον δύσκολο δρόμο, θα πρέπει να πάει εποχή που δεν υπάρχουν πολλές βροχοπτώσεις, καθώς αν βρέχει, το μονοπάτι γίνεται επικίνδυνο.

Εμείς, έχοντας τα παιδιά μαζί μας, επιλέξαμε την ευκολότερη διαδρομή που θα μας οδηγούσε στον επιβλητικό καταρράκτη. Απαραίτητα εφόδια: νερό, αθλητικά παπούτσια και μαγιό για όσους θέλουν να δροσιστούν στα νερά του!

Ο  καταρράκτης του Μυλωνά βρίσκεται σε υψόμετρο 217μ, έχει ύψος σχεδόν 40μ, είναι από τους μεγαλύτερους στην Κρήτη και δεύτερος σε ύψος στον νομό Λασιθίου (μετά από τον καταρράκτη του Μάστορα, στο φαράγγι του Χα).

Τροφοδοτείται με νερό από τις πηγές του ορεινού όγκου της Θρυπτής. Το νερό από τις πηγές καταλήγει στο ποτάμι, που κινούσε παλαιότερα πολλούς νερόμυλους (από όπου πήρε και το όνομα η ρεματιά).

Κατά μήκος της ρεματιάς μέσα στην κοίτη του ποταμού υπάρχουν πολλά πλατάνια , πεύκα, πολύχρωμες σφάκες, μυρτιές, κισσοί και αρωματικοί θάμνοι.

Το τοπίο μαγευτικό με τις μυρωδιές της ανθισμένης φύσης και τα πολύχρωμα αγριολούλουδα.

Όσο προχωρούσαμε στα αυτιά μας έφτανε ο θόρυβος από τη βοή του νερού. Ο καταρράκτης του Μυλωνά ξεπρόβαλε μπροστά μας, ενώ παρατηρούσαμε να ξεπηδούν και άλλοι μικρότεροι από τα βράχια της γύρω περιοχής.

Όταν φτάσαμε στο μεγάλο καταρράκτη του φαραγγιού εντυπωσιαστήκαμε. Ήταν πιο όμορφα απ’ ότι υποδήλωναν οι φωτογραφίες που είχαμε δει.

Είναι αναμφισβήτητα ένα καταπληκτικό μέρος που θα σε αφήσει άφωνο με την ιδιαιτερότητα του!

Για περισσότερους κρυμμένους ή μη θησαυρούς στην Κρήτη πατήστε εδώ!

The post Ο καταρράκτης του Μυλωνά στο Λασίθι. appeared first on To Cafe tis mamas.

Η λίμνη Ζαρού πριν το 1987 ήταν ένας μικρός υδροβιότοπος, ως αποτέλεσμα της πηγής του Βοτόμου. Στη συνέχεια και αφού πραγματοποιήθηκαν κάποια έργα ανάπλασης, δημιουργήθηκε η σημερινή μικρή τεχνητή λίμνη, την οποία συνεχίζει να τροφοδοτεί με νερό η πηγή Βοτόμος.

Η ονομασία Ζαρός προέρχεται από το μόριο «Ζα», που σημαίνει πολύ και από το ρήμα «ρέω», σημαίνει δηλαδή το μέρος όπου ρέει πολύ νερό.

Σύμφωνα με έναν παλιό μύθο η λίμνη ήταν κάποτε ένα αλώνι. Αυτό το αλώνι ανήκε σε μια νεαρή κοπέλα και μια μέρα που ο ήλιος έκαιγε έντονα και δεν υπήρχε νερό να ξεδιψάσει αυτή και τα βόδια της, παρακάλεσε το Θεό να της στείλει. Ο θεός άκουσε τις προσευχές της, το αλώνι έγινε βάλτος και η νεαρή κοπέλα εξαφανίστηκε…

Γύρω από τη λίμνη υπάρχει καφετέρια – ταβέρνα, για όποιον θέλει να απολαύσει ένα γεύμα, σνακ ή καφεδάκι με θέα την λίμνη.

Υπάρχουν επίσης χώροι με παγκάκια και τραπέζια για όποιον προτιμά ένα πικ νικ έχοντας όλη την λίμνη στα πόδια του.

Στον χώρο υπάρχει και μια παιδική χαρά.  

Μία βόλτα στις όχθες της λίμνης και στους διαμορφωμένους χώρους αναψυχής αρκούν για να γεμίσουν τα μάτια και η ψυχή με όμορφες και γαλήνιες εικόνες.

Η λίμνη Ζαρού είναι ένας μόνιμος πόλος έλξης επισκεπτών, καθώς ανεξάρτητα από την εποχή αποτελεί σταθερά ένα υπέροχο σκηνικό απίστευτου κάλλους. 

Οι όχθες της λίμνης είναι πνιγμένες στο πράσινο , δημιουργώντας την εντύπωση ότι πρόκειται για επίγειο παράδεισο. 

Η ήρεμη, ακίνητη επιφάνεια της προσφέρει χαλάρωση και ηρεμία.

Είναι υπέροχο να παρατηρείς τα ψάρια, τις πάπιες ή τις χελώνες που ζουν εκεί να κολυμπούν στα νερά της.

Για όσους προτιμούν να ανακαλύψουν τα αξιοθέατα της περιοχής η λίμνη μπορεί να γίνει η αφετηρία ή ένα καλό σημείο για να ξαποστάσουν.

Τέλος, από τη λίμνη ξεκινά ένα μονοπάτι που οδηγεί μέσα στο φαράγγι του Αγίου Νικολάου και καταλήγει μετά από 5 χιλιόμετρα πεζοπορίας στο υπέροχο δάσος του Ρούβα. 

The post Η λίμνη Ζαρού στο Ηράκλειο. appeared first on To Cafe tis mamas.

Η συγκεκριμένη λίμνη, βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το Ηράκλειο και μόλις 1 χιλιόμετρο από το χωριό Γέργερη.

Στην πραγματικότητα, στο μέρος αυτό ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να παρατηρήσει δύο λίμνες.

Η πρώτη, «του Διγενή το μνήμα», όπως λένε οι ντόπιοι είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση εποχιακού υγρότοπου, που συγκεντρώνει νερό το χειμώνα και ξεραίνεται το καλοκαίρι.

Η φυσική κοιλότητα στην οποία βρίσκεται και έχει τη μορφή ανάποδου κώνου αποτελεί ένα ξεχωριστό γεώτοπο.

Η λίμνη διατηρεί πληθυσμούς αμφιβίων και ποταμοχελωνών, προσελκύει υδρόβια και παρυδάτια πουλιά και παράλληλα φιλοξενεί μεταναστευτικά πουλιά.

Η δεύτερη είναι η λιμνοδεξαμενή που τροφοδοτείται από τις πηγές της Γέργερης και αρχικά κατασκευάστηκε με σκοπό να καλύψει τις αρδευτικές ανάγκες της περιοχής.

Είναι κατασκευασμένη σε θέση ορατή από μεγάλη απόσταση και προσελκύει τα περαστικά πουλιά.

Περιμετρικά της λιμνοδεξαμενής υπάρχει ξύλινος φράκτης.

Στο σημείο υπάρχουν αρκετές πάπιες, εξοικειωμένες με τους επισκέπτες, καθώς και μερικά παγόνια.

Το μέρος προσφέρεται για χαλαρές βόλτες με τα πόδια ή το ποδήλατο.

 Ειδικά τα μικρά παιδιά σίγουρα θα λατρέψουν το τοπίο και θα επιδοθούν σε αμέτρητα παιχνίδια και περιηγήσεις.

Σε αρκετά σημεία υπάρχουν κιόσκια/ τραπέζια πικ-νικ, όπου οικογένειες και παρέες μπορούν να γευματίσουν.   

Εναλλακτικά, λειτουργεί παραδοσιακή ταβέρνα με θέα στη λίμνη, δίπλα στις πάπιες και στα παγόνια.

Η λίμνη του Διγενή είναι, δίχως αμφιβολία, μία καλή πρόταση για εκδρομή που θα εκτιμήσουν ιδιαιτέρως οι λάτρεις της φύσης και του νερού.

Για περισσότερες αποδράσεις στην Κρήτη, πατήστε ΕΔΩ!

The post Η λίμνη του Διγενή στην Γέργερη. appeared first on To Cafe tis mamas.

Αλήθεια, τι να πρωτοπώ για τον κεφαλλονίτικο αυτόν παράδεισο που πλέον κατέχει μία θέση στην καρδιά μας… Και μιας και είναι πολλά τα αξιοθέατα της, είναι βλέπετε και το μεγαλύτερο νησί των Επτανήσων, ας ξεκινήσω αρχής γενομένης με την γραφική πρωτεύουσα του.

Αργοστόλι.

Το Αργοστόλι είναι η μεγαλύτερη πόλη και συνάμα ένα από τα λιμάνια του νησιού. Είναι αμφιθεατρικά χτισμένο και έχει αμέτρητες επιλογές για καφέ και φαγητό. Αυτό που εμάς μας άρεσε πολύ είναι η ευρύχωρη κεντρική πλατεία του (πλατεία Βαλλιανού) που τα απογεύματα κατακλύζεται από γονείς και παιδιά.

Πολύ κοντά στην πλατεία υπάρχει και ο εμπορικός δρόμος Λιθόστρωτο. Είναι ο πιο ζωντανός δρόμος του Αργοστολίου, αφού κυριολεκτικά σφύζει από ζωή και κόσμο όλο τον χρόνο.

Πέρα από τα πλακόστρωτα δρομάκια, οι επιβλητικές εκκλησίες, τα ωραία δημόσια κτήρια, τα διώροφα και τριώροφα σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής συνθέτουν τη μοναδική εικόνα της πρωτεύουσας του νησιού.

Εδώ, βρίσκονται η Κοργιαλένειος Βιβλιοθήκη (από τις μεγαλύτερες της Ελλάδας), το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο και το ιστορικό θέατρο «Κέφαλος».

Στο Αργοστόλι και γύρω από αυτό είναι συγκεντρωμένα και πολλά ακόμα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος, όπως:

Το άγαλμα του Έλληνα ποιητή και ναυτικού Νίκου Καββαδία.

Η πέτρινη γέφυρα De Bosset.

Η γέφυρα De Bosset είναι η μεγαλύτερη πέτρινη γέφυρα σε θαλασσινό νερό και υπάρχει ήδη από το 1813. Κατασκευάστηκε από τον Ελβετό μηχανικός Charles Philippe De Bosset.

Καθώς διασχίζετε τη γέφυρα σίγουρα θα παρατηρήσετε έναν τετράπλευρο συμμετρικό οβελίσκο αποτελούμενο από σκαλισμένους βράχους να ανεβαίνει από τη θάλασσα. Αυτό το μνημείο λέγεται «Κολώνα» και υπήρχε από το 1813.

Ο καταστροφικός σεισμός του 1953 τραυμάτισε το ένα τρίτο της γέφυρας από την πλευρά του Αργοστολίου. Η γέφυρα και ο οβελίσκος επιβίωσαν από το σεισμό. Βέβαια από τον καταστροφικό εκείνο σεισμό επλήγη και ολόκληρη η πόλη, ωστόσο εξακολουθούν να υπάρχουν σημεία που αποπνέουν την παλιά βενετσιάνικη αρχιτεκτονική.

Ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων, μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Αργοστόλι.

Πρόκειται για έναν λευκό φάρο ύψους 8 μέτρων, εμπνευσμένο από το δωρικό αρχιτεκτονικό στυλ, σήμα- κατατεθέν της Κεφαλονιάς.

Γνωστός και ως «Φανάρι», ο Φάρος των Αγίων Θεοδώρων είναι το ιδανικό σημείο για ηλιοβασιλέματα, ρομαντικές φωτογραφίες ή απλώς για να απολαύσετε τη θέα στο Ληξούρι.

Οι  καταβόθρες στο Φανάρι.

Ένας περίπατος παραλιακά από το κέντρο του Αργοστολίου μέχρι τις καταβόθρες διαρκεί περίπου μισή ώρα και είναι πολύ ευχάριστος. Εκεί στις καταβόθρες στο Φανάρι, τα νερά της θάλασσας μπαίνουν σε «μυστηριώδεις» σχισμές και χάνονται κάτω από το λιμάνι και μέσα στα κεφαλλονίτικα βουνά. Οι καταβόθρες είναι ένα ακόμα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο που θα συναντήσετε στην Κεφαλονιά.

Στις Καταβόθρες σήμερα θα δείτε μια ρόδα που γυρίζει με τη  δύναμη του νερού, ενώ τον 19o αιώνα λειτούργησε εδώ ένας μύλος.

Όμως, ο πιο δημοφιλής περίπατος είναι αυτός στον  παραλιακό πεζόδρομο που ξεκινάει από την πέτρινη γέφυρα και περνάει από τα μανάβικα και τις ψαρόβαρκες από τα οποία οι ψαράδες πουλάνε κατευθείαν την ψαριά τους.

Η Κεφαλονιά διαθέτει μερικά από τα πιο εντυπωσιακά σπήλαια που υπάρχουν στην Ελλάδα. Εμείς επισκεφτήκαμε δύο από αυτά που ήταν ανοιχτά προς το κοινό και κυριολεκτικά μείναμε με το στόμα ανοικτό.

Σπήλαιο Δρογκαράτης.

Το Σπήλαιο της Δρογκαράτης βρίσκεται σε απόσταση 3 χλμ από τη Σάμη, στην περιοχή των Χαλιωτάτων στην Κεφαλονιά.

Αρκεί να κατεβείτε μερικές σκάλες για να βρεθείτε σε έναν υπόγειο κόσμο με ιστορία άνω των 150 εκατομμυρίων ετών.

 Το Σπήλαιο Δρογκαράτης ανακαλύφθηκε έπειτα από έναν τεράστιο σεισμό που αποκάλυψε την είσοδό του.

Η είσοδός του είναι σε υψόμετρο 120 μέτρων και το βάθος του φθάνει τα 95 μέτρα, ενώ η θερμοκρασία του είναι 18ο κελσίου.

Η αίθουσά του είναι πολύ μεγάλων διαστάσεων (65 x 45 και ύψος 20 μέτρα περίπου) και διαθέτει εξαίρετη ακουστική. Για το λόγο αυτόν, έχουν πραγματοποιηθεί εδώ σημαντικές συναυλίες, όπως της Μ. Φαραντούρη και της υψίφωνου Εφ. Καράγιαννη.

Ολόκληρο το σπήλαιο είναι ένα μοναδικό έργο γλυπτικής, από σταλαγμίτες και σταλακτίτες που δημιουργούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Λιμνοσπήλαιο Μελισσάνη

Το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά αξιοθέατα της Κεφαλονιάς. Βρίσκεται στον Καραβόμυλο, πολύ κοντά στη Σάμη. Η σπηλιά «ανακαλύφθηκε» έπειτα από σεισμό. Έπεσε η οροφή και φάνηκε η υπέροχη λίμνη. Είναι ένα τοπίο παραδεισένιο που σε μαγεύει.

Η ξενάγηση γίνεται με βάρκες σε όλο το μήκος της λίμνης. Ιδανική ώρα για να το επισκεφτεί κανείς είναι το μεσημέρι που ο ήλιος το φωτίζει από ψηλά. Μπαίνεις στην βάρκα και θαρρείς πως αιωρείσαι στο κενό! Οι ηλιαχτίδες μπαίνουν από το άνοιγμα της οροφής και πέφτοντας στο νερό κάνουν τα καταγάλανα νερά να λαμπυρίζουν.

Το σπήλαιο είναι γεμάτο και από εντυπωσιακούς σταλακτίτες.

Για το όνομα της Λίμνης υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μια αναφέρει ότι το λιμνοσπήλαιο πήρε το όνομά του από το την Νύμφη Μελισσάνη που αυτοκτόνησε εδώ επειδή ο θεός Πάνας δεν την ήθελε. Η άλλη εκδοχή αναφέρει ότι το πήρε από την βοσκοπούλα Μελισσάνθη που σκοτώθηκε πέφτοντας στην λίμνη, ενώ κυνηγούσε ένα από τα πρόβατά της.

Περίπου στη μέση της Λίμνης υπάρχει ένα νησάκι επάνω στο οποίο βρέθηκαν λατρευτικά αντικείμενα του θεού Πάνα και έτσι συμπεραίνουμε  ότι το σπήλαιο χρησιμοποιήθηκε ως τόπος λατρείας κατά τους προϊστορικούς χρόνους.

Οι κρυμμένοι θησαυροί της Κεφαλονιάς είναι τα πανέμορφα μικρά χωριουδάκια της με την μοναδική αισθητική που σε περιμένουν να τα επισκεφτείς.

Φισκάρδο.

Το Φισκάρδο είναι ένα από τα πιο ιστορικά και διάσημα χωριά της Κεφαλονιάς. Έμεινε ανεπηρέαστο από τον σεισμό του 1953 κατά το μεγαλύτερο μέρος του και τα κτήρια του διατηρούν το παραδοσιακό τους ύφος και χρώμα. Από αυτόν τον γραφικό οικισμό κατάγεται και ο ποιητής της θάλασσας, ο Νίκος Καββαδίας.

Για τους λάτρεις της αρχαιολογίας αξίζει να αναφέρουμε ότι στο Φισκάρδο ανακαλύφθηκε ρωμαϊκό νεκροταφείο και χρονολογείται από τον 2ο π.Χ. έως τον 4ο αιώνα μ.Χ..

Το Φισκάρδο είναι ο απόλυτος κοσμοπολίτικος προορισμός. Τα διασωθέντα κτίρια βενετσιάνικου στυλ στεγάζουν πληθώρα από εστιατόρια και ταβέρνες, καφετέριες και μαγαζάκια με σουβενίρ.

Μία βόλτα στα στενά σοκάκια αρκεί για να σας γοητέψει.

Όμορφα φωτισμένο, το γοητευτικό λιμάνι πλημμυρίζει με κόσμο που απολαμβάνει τα μαγικά καλοκαιρινά βράδια.

Ληξούρι.

Η πόλη του Αργοστολίου συνδέεται με το όμορφο Ληξούρι και ακτοπλοϊκά (με τοπικό φέρυ) με συχνότητα δρομολογίων κάθε μισή ώρα το καλοκαίρι. Το φέρυ ξεκινάει δίπλα από το λιμεναρχείο στο Αργοστόλι και φτάνει στον κόλπο του Ληξουρίου σε περίπου είκοσι λεπτά.

Το Ληξούρι είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νησιού. Είναι πολύ πιο ξεκούραστο και χαλαρωτικό από το Αργοστόλι, αλλά εξίσου γοητευτικό και γραφικό.

Άσσος.

Η Άσσος, το καμάρι της Κεφαλονιάς, είναι πράγματι ένα από τα ωραιότερα χωριά της χώρας.

Αρχικά θαυμάστε την από ψηλά.

 Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά, σε μια στενή λωρίδα ξηράς, ανάμεσα σε πεύκα και κυπαρίσσια, σε ένα μοναδικό τοπίο με πολύ χρώμα και φινέτσα.

Στην κορυφή της χερσονήσου της Άσσου βρίσκεται και το Ενετικό Κάστρο του 16^ου αιώνα, το μεγαλύτερο από τα δύο κάστρα στην Κεφαλονιά. Χτίστηκε από τους Βένετους για να προστατεύσει το χωριό Άσσος από τους πειρατές.

Το φρούριο ήταν μεγάλης στρατηγικής σημασίας και έκανε την Άσσο πρωτεύουσα της βόρειας πλευράς του νησιού. Σήμερα, υπάρχουν μόνο απομεινάρια από το τείχος και άλλα μέρη του κάστρου. Ωστόσο μία βόλτα μέχρι εκεί οπωσδήποτε αξίζει, καθώς και μόνο η θέα από τόσο ψηλά σε αποζημιώνει 100%.

Σάμη.

Ερχόμενοι από Πάτρα, η Σάμη ήταν το πρώτο Κεφαλλονίτικο χωριό που συναντήσαμε. Καταπράσινη, όπως ολόκληρο σχεδόν το νησί, με το κυριότερο εμπορικό λιμάνι του νησιού να αποτελεί έναν πολύ σημαντικό σύνδεσμο με την κυρίως Ελλάδα.

Το σύγχρονο χωριό είναι χτισμένο κοντά στην Αρχαία Σάμη, ένα μέρος μεγάλης αρχαιολογικής σημασίας. Πρόκειται για ένα παραθαλάσσιο χωριό, με φαρδιά πλακόστρωτα σοκάκια και αρκετή τουριστική κίνηση.

Κοντά στην Σάμη, έχουν βρεθεί ερείπια ρωμαϊκού οικοδομήματος που οι ντόπιοι ονομάζουν “Ρακόσπιτο”.

Σκάλα.

Περίπου 42 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι βρίσκεται η Σκάλα, ένα παραθαλάσσιο χωριό που σίγουρα αξίζει την επίσκεψη σας.

Το πολυσύχναστο κέντρο της Σκάλας χωρίζεται από την παραλία με μια λωρίδα πευκοδάσους με υπέροχη σκιά και δροσιά, κάνοντας έτσι πιο ξεχωριστή την παραλιακή ζώνη.

Στη Σκάλα τα κρυστάλλινα διάφανα νερά και το εκπληκτικό πράσινο συνθέτουν ένα υπέροχο σκηνικό.

Πόρος.

Όμορφο, παραθαλάσσιο χωριό με αρκετές επιλογές για φαγητό.

Το λιμανάκι του προσφέρεται για βολτούλα, ενώ η κεντρική του πλατεία είναι ιδανική για μικρά παιδιά.

Η Κεφαλονιά έχει μεγάλη ακτογραμμή και πολλές παραλίες. Τα νερά του Ιονίου φημίζονται για την καθαριότητα και τη δροσιά του. Μερικές από τις ωραιότερες παραλίες στην Κεφαλονιά είναι:

Μύρτος.

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η παραλία του Μύρτου είναι η καλύτερη του νησιού και για εμένα προσωπικά η καλύτερη παραλία που έχω ποτέ επισκεφτεί.

Είναι πολυβραβευμένη και παγκοσμίου φήμης. Βρίσκεται κάθε χρόνο στις πρώτες θέσεις της λίστας των καλύτερων ελληνικών παραλιών και όχι τυχαία.

Πριν βουτήξετε στα απίστευτα νερά της που περιλαμβάνουν όλες τις διαβαθμίσεις του μπλε και του πράσινου, σταθείτε στο μπαλκόνι πάνω από την παραλία και απολαύστε την απίστευτη θέα.

Η παραλία είναι προσβάσιμη από ένα ελικοειδή δρόμο. Τα άγρια βράχια, τα γαλανά νερά και τα κάτασπρα βότσαλα της δημιουργούν ένα τοπίο μοναδικής ομορφιάς.

Πετανοί.

Υπέροχη παραλία με γαλαζοπράσινα νερά, ψιλή άμμο με βοτσαλάκι και πυκνή βλάστηση, μοιάζει να βγήκε από καρτ ποστάλ. Για πολλούς συναγωνίζεται τον Μύρτο σε ομορφιά.

Η παραλία είναι οργανωμένη και διαθέτει ταβέρνες και καφετέριες. Είναι επίσης ιδανική για θαλάσσια σπορ.

Έχει υπέροχο ηλιοβασίλεμα, για αυτό όταν την επισκεφτείτε, φροντίστε να μείνετε ως αργά.

Αντίσαμος.

Απίστευτη παραλία, μία από τις καλύτερες της Κεφαλονιάς. Σμαραγδένια νερά και κατάφυτα τοπία. Η παραλία αυτή πραγματικά τα έχει όλα!

Είναι καλά οργανωμένη με ξαπλώστρες, ομπρέλες και beach bars και βραβευμένη με γαλάζια σημαία.

Παραλία Ξι.

Πολύ ιδιαίτερη παραλία, καθώς αποτελεί έναν φυσικό χώρο όπου μπορείς να κάνεις με τον γκρίζο άργιλο που διαθέτει δωρεάν αναζωογονητικό σπα σε πρόσωπο και σώμα.

Η παραλία είναι οργανωμένη και ιδανική για παιδιά, καθώς είναι πολύ ρηχή, με πορτοκαλοκόκκινη άμμο και αργιλώδη βράχια. 

Έμπλυση.

Πρόκειται για μία υπέροχη βραχώδη παραλία με πεντακάθαρα νερά. Ακόμα μία εξαιρετική επιλογή.

Δαφνούδι.

Ιδανική παραλία για όσους δεν αγαπούν την πολυκοσμία, καθώς η συγκεκριμένη παραλία προϋποθέτει αρκετό περπάτημα προκειμένου να την απολαύσει κανείς.

Πιο συγκεκριμένα, αφού σταθμεύσαμε το αυτοκίνητο μας στα Αντύπατα, περπατήσαμε ένα καταπράσινο μονοπάτι μέσα στη φύση (περίπου 600 μέτρων) για να φτάσουμε.

Η συγκεκριμένη παραλία, φυσικά, δεν είναι οργανωμένη.

Πλατύς Γιαλός και Μακρύς Γιαλός.

Διπλανές παραλίες με εύκολη πρόσβαση και υπέροχα νερά, πολύ κοντά στο Αργοστόλι.

Και οι δύο είναι οργανωμένες, ρηχές, αμμουδερές, ιδανικές για οικογένειες.

Αγία Ευθυμία.

Υπέροχες μικρές παραλίες με τυρκουάζ νερά και λευκά βότσαλα.

Κατά μήκος του κεντρικού δρόμου υπάρχουν καφετέριες και εστιατόρια με φρέσκο ψάρι. Το γραφικό της λιμάνι φιλοξενεί αμέτρητες βάρκες, κότερα κλπ.

Κακό Λαγκάδι.

Παραλία με πολύ δύσκολη πρόσβαση και για αυτό δεν προτείνεται σε οικογένειες με μικρά παιδιά.

Για να φτάσει κανείς θα πρέπει να ακολουθήσει ένα στενό μονοπάτι που περνάει μέσα από τα βράχια.  Ωστόσο, η παραλία είναι ομολογουμένως καταπληκτική.

Αγία Κυριακή.

Η Αγία Κυριακή είναι μια αρκετά μεγάλη παραλία με καταγάλανα κρυστάλλινα νερά. Εκεί στο μικρό αγκυροβόλιο με τα καϊκάκια και τις βάρκες, υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης σκάφους για μικρές εξορμήσεις στις γειτονικές παραλίες, ειδικά στη μικρή και ήσυχη παραλία Βούτη και την Φτέρη.

Το νησί της Κεφαλονιάς έχει πλούσια ιστορία, μαγευτικά φυσικά τοπία και πολιτιστικά αξιοθέατα. Μερικά ακόμα σημεία τουριστικού ενδιαφέροντος που προτείνουμε είναι:

Το κάστρο Αγίου Γεωργίου.

Στην Κεφαλονιά, στο νότιο τμήμα του νησιού, βρίσκεται το Κάστρο Αγίου Γεωργίου. Κατασκευάστηκε από τους Βυζαντινούς περίπου τον 12ο αιώνα, ενώ σημαντικές αλλαγές και προσθήκες σε αυτό έκαναν οι Ενετοί όταν κατέλαβαν το νησί. Το Κάστρο Αγίου Γεωργίου αποτελούσε την πρωτεύουσα της Κεφαλονιάς μέχρι και το 1757, όταν το διοικητικό κέντρο του νησιού μεταφέρθηκε στο Αργοστόλι.

Το Κάστρο Αγίου Γεωργίου κάλυπτε έκταση περίπου 16 χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων, ενώ η περίμετρος του αγγίζει τα 600 μέτρα. Το κάστρο διέθετε εξωτερικό και εσωτερικό τείχος με εντυπωσιακές πολεμίστρες και οχυρωματικούς πύργους, ενώ στο κέντρο του περιβόλου του βρισκόταν το Παλαιό Φρούριο. Ο καταστροφικός σεισμός του 1953  που έπληξε την Κεφαλονιά δεν άφησε  ανέγγιχτο το Κάστρο, το οποίο υπέστη σημαντικές ζημιές.

Ακόμα και έτσι όμως παραμένει ένα εντυπωσιακό αξιοθέατο με μεγάλη ιστορική σημασία και μαγευτική θέα στον κόλπο του Αργοστολίου, το οποίο αξίζει να επισκεφθείτε όταν βρεθείτε για διακοπές στην Κεφαλονιά.

Παλιά Βλαχάτα.

Τα Παλιά Βλαχάτα είναι ένα χωριό της Κεφαλονιάς που μετά το σεισμό των 7,2 ρίχτερ του 1953 μετατράπηκε με το χρόνο σε ερείπια.

Ο πρότερα γραφικός οικισμός πλέον απλώνεται μισογκρεμισμένος ανάμεσα στα δέντρα που φυτρώνουν δίπλα στους κατεστραμμένους τοίχους.

Στα ερείπια του παλιού χωριού κάθε καλοκαίρι πραγματοποιείται το τριήμερο φεστιβάλ ΣΑΡΙΣΤΡΑ με μουσική, τέχνη, κινηματογράφο και πολλές παράλληλες δράσεις. Το φεστιβάλ είναι ιδιαίτερα δημοφιλές και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από κάθε γωνιά του νησιού.

6 πράγματα που κατά την γνώμη μας δεν πρέπει να παραλείψετε να δοκιμάσετε αν επισκεφτείτε την Κεφαλονιά με παιδιά.

1. Να κάνετε βόλτα με θαλάσσια ποδήλατα στον Κούταβο.

Ο Κούταβος είναι η μεγάλη λιμνοθάλασσα του Αργοστολίου. Είναι ένας πολύ ρηχός κόλπος που συνορεύει με την γέφυρα Ντε Μποσέ. Στην βόλτα αυτή υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να συναντήσετε θαλάσσιες χελώνες καρέτα-καρέτα!

2. Να δοκιμάσετε μία βόλτα με το yellow submarine.

Το Yellow Submarine είναι ένα πολύ ιδιαίτερο σκάφος, όπου από το κατάστρωμά του μπορείς να απολαύσεις το φανταστικό φυσικό περιβάλλον της Κεφαλονιάς, και από τον υποθαλάσσιο θάλαμό του να χαρείς τον εντυπωσιακό βυθό της περιοχής και τα ψάρια του ακόμη και μέχρι τα 30 μέτρα βάθος.

3. Να επισκεφτείτε το Odysseus Theme Park.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το συγκεκριμένο θεματικό πάρκο δες ΕΔΩ.

4. Να απολαύσετε ένα κοκτέιλ στην πλατεία Βαλλιανού.

Όπως είπαμε και παραπάνω η κεντρική πλατεία της Κεφαλονιάς είναι ιδανική για οικογένειες. Ένα κοκτέιλ για τους μεγάλους και ένα μοκτέιλ για τους μικρούς είναι ό,τι πρέπει για μια χαλαρή καλοκαιρινή βραδιά.

5.  Να δοκιμάσετε την γνήσια Κεφαλλονίτικη κουζίνα.

Η Κεφαλονιά δεν φημίζεται μόνο για τις φυσικές ομορφιές της, αλλά και για τις απίθανες παραδοσιακές γεύσεις της. Με παιδιά ή χωρίς, μην παραλείψετε να δοκιμάσετε τις διάσημες κεφαλλονίτικες πίτες, ειδικά την περίφημη κρεατόπιτα και μπακαλιαρόπιτα. Η Κεφαλονιά εκτός από νόστιμα εδέσματα έχει και αξιόλογα κρασιά, αλλά και ενδιαφέρουσες τοπικές μπύρες.

6. Να παρακολουθήσετε ένα από τα πολλά πανηγύρια που λαμβάνουν χώρα στα διάφορα σημεία του νησιού κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η Κεφαλονιά είναι ένας τόπος ευλογημένος. Ό,τι και να σας πούμε, ό,τι φωτογραφίες και να σας δείξουμε, δεν αρκούν να περιγράψουν την ομορφιά της. Είναι ένας μέρος που δύσκολα σε αφήνει ασυγκίνητο. Εμάς τουλάχιστον μας κέρδισε από την πρώτη στιγμή!

Αν και εσείς δηλώνετε λάτρεις του Ιονίου, μην παραλείψετε να διαβάσετε και την ανάρτηση μας για την εξίσου υπέροχη Ιθάκη πατώντας ΕΔΩ!

The post Οικογενειακές διακοπές στην Κεφαλονιά. appeared first on To Cafe tis mamas.

Η ιστορία της Γεωργιούπολης είναι άμεσα συνδεδεμένη με τον Αλμυρό ποταμό που εκβάλλει εκεί και που κάποτε της είχε δώσει το όνομα Αλμυρούπολη. Η περιοχή γύρω από την Γεωργιούπολη είναι ο Αποκόρωνας με τα γραφικά χωριά και το πολύ πράσινο.

Η Γεωργιούπολη είναι κτισμένη μέσα σε μια καταπράσινη πεδιάδα, γεμάτη ποτάμια και πηγές. Μπαίνοντας στο χωριό θα δείτε πολλούς ευκαλύπτους, τόσο στο δρόμο όσο και στην πλατεία, και μια σειρά κυπαρισσιών που δημιουργούν μια όμορφη εικόνα.

Η κεντρική πλατεία της Γεωργιούπολης διαθέτει τα πάντα, καθώς εκεί υπάρχουν πολλά καταστήματα, πολλά από αυτά με παραδοσιακά προϊόντα, αλλά και καφετέριες και λοιπά μαγαζιά που διοργανώνουν βραδιές με ζωντανή μουσική (Κρητική ή μη).

Από την πλατεία θα φτάσετε στην παραλία της Γεωργιούπολης σε πέντε λεπτά με τα πόδια ακολουθώντας το δρόμο με τους ευκαλύπτους.

Αν αφιερώσετε λίγο χρόνο για να περπατήσετε στα στενά της, θα δείτε πολλά μαγαζιά με τουριστικά είδη και μικρά ταβερνάκια. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα σας λείψει τίποτα!

Η κύρια παραλία της Γεωργιούπολης (περίπου 1,5 χιλιόμετρο) είναι τμήμα μίας ατελείωτης παραλίας που εκτείνεται παράλληλα του Εθνικού δρόμου Χανιά-Ρέθυμνο για πολλά χιλιόμετρα. Είναι μια υπέροχη, αμμώδης παραλία και έχει βραβευτεί με Γαλάζια Σημαία. Διαθέτει σύγχρονες υποδομές, ομπρέλες, ξαπλώστρες, ντους, καφέ και δυνατότητα για θαλάσσια σπορ.

Το πιο δημοφιλές αξιοθέατο του λιμανιού είναι το κατάλευκο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα, σε έναν τεχνητό μόλο με βράχια σε απόσταση περίπου 200 m από την ακτή.

Μην παραλείψετε να περπατήσετε ως εκεί και να θαυμάσετε το τοπίο. Στην διαδρομή πολύ πιθανό να δείτε και πολλά καβουράκια κρυμμένα στα βραχάκια. Το βράδυ ο ναός μοιάζει σαν να επιπλέει στην θάλασσα.

Επιπρόσθετα, ο παραλιακός δρόμος της Γεωργιούπολης που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την παραλία και τη διατρέχει σε όλο το μήκος της μέχρι το μεγάλο παραλιακό κέντρο Τροπικάνα, είναι ένας εξαιρετικός περίπατος. Ακριβώς πάνω στο δρόμο υπάρχουν  πολλά καφέ και εστιατόρια.

Στο βορειοδυτικό τμήμα της περιοχής υπάρχει μια δεύτερη παραλία με κρύα νερά. Η παραλία αυτή ονομάζεται Καλυβάκι και εκεί τα νερά είναι αισθητά πιο κρύα καθώς στην περιοχή εκρέουν μικρά ποταμάκια.

Αν αποφασίσετε να την επισκεφτείτε μην παραλείψετε να θαυμάσετε και τις μικρές μινιατούρες, πιστά αντίγραφα μνημείων, όπως το ανάκτορο της Κνωσσού, ο Παρθενώνας κλπ που στολίζουν τον γύρω χώρο.

Η Γεωργιούπολη με τους τεράστιους ευκαλύπτους,  την αμμώδη παραλία, τα κρυστάλλινα νερά, το ποτάμι, το μικρό ψαρολίμανο και το γραφικό εκκλησάκι πάνω στην θάλασσα είναι σίγουρα μία καλή πρόταση για ήρεμες οικογενειακές διακοπές.

Και μην ξεχάσετε!! Σε πολύ κοντινή απόσταση βρίσκονται αξιοθέατα με μεγάλο τουριστικό ενδιαφέρον που αξίζουν μια επίσκεψη, όπως η λίμνη Κουρνά και η Αργυρούπολη Ρεθύμνου.

The post Η Γεωργιούπολη Χανίων. appeared first on To Cafe tis mamas.