Μία από τις δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου που πραγματικά απολαμβάνω είναι να ζωγραφίζω παρέα με τα παιδιά μου.
Πιστεύω ακράδαντα πως η ζωγραφική δεν είναι μόνο για παιδιά. Αντίθετα, είναι από τις λίγες στιγμές μέσα στην καθημερινότητα που επιτρέπεις στον εαυτό σου να «χαλαρώσει».
Σαν ενήλικες, ξεχνάμε πόσο ανάγκη έχουμε αυτή την δημιουργική ελευθερία. Να πιάνεις απλά ένα χρώμα και να το αφήσεις να σε πάει όπου θέλει.
Με την έφηβη κόρη μου χαθήκαμε για ώρα στο διαδίκτυο, ψάχνοντας ιδέες, εικόνες και στυλ. Διαλέξαμε (ανάμεσα σε πολλά) εκείνα τα πορτρέτα γυναικών που μας τράβηξαν περισσότερο το ενδιαφέρον.
Αρχίσαμε να αναπαράγουμε με τον δικό μας τρόπο δημιουργίες από διάφορους καλλιτέχνες, όπως ο Jeff Lyons. Τα αποτυπώσαμε στο χαρτί, άλλοτε πιο πιστά, άλλοτε λίγο πιο «ελεύθερα», αλλά πάντα με τη δική μας πινελιά
Και κάπως έτσι, προέκυψαν αυτά τα πορτρέτα.
Αν τα κοιτάξεις προσεκτικά, καμία δεν είναι ίδια.
Κάποιες έχουν μάτια κλειστά και άλλες σε κοιτάζουν έντονα…
Κάποιες είναι μισές στο φως και μισές στο χρώμα…
Και νομίζω εδώ είναι που «μιλάνε» πραγματικά σε μια έφηβη.
Γιατί η εφηβεία δεν είναι συμμετρία. Είναι αντίθεση.
Είναι η μέρα που νιώθεις τα πάντα και η επόμενη που δεν θέλεις να σε κοιτάει κανείς.
Είναι η ανάγκη να ξεχωρίσεις ,αλλά και να ανήκεις.
Αυτά τα πρόσωπα δεν είναι τέλεια. Και γι’ αυτό είναι τόσο μοναδικά.
Τα χρώματα στα μαλλιά, τα έντονα χείλη, οι ασύμμετρες γραμμές, όλα μοιάζουν λίγο «υπερβολικά». Όπως ακριβώς και τα συναισθήματα σε αυτή την ηλικία.
Δεν υπάρχει φίλτρο. Υπάρχει ένταση.
Και ίσως γι’ αυτό, όταν τα τελειώσαμε και τα κοιτούσαμε, δεν τα είδε σαν απλές ζωγραφιές. Τα είδε σαν… κομμάτια του εαυτού της.
Και κάπου εκεί κατάλαβα ότι δεν ζωγραφίζαμε απλώς.
Της έδινα χώρο να δει τον εαυτό της αλλιώς. Να πει πως της αρέσει και εκείνη η εκδοχή, αλλά και η άλλη, ή ακόμα και όλες μαζί».
Και ξέρεις κάτι; Το ίδιο ισχύει και για εμένα.
Αν έχεις παιδί σε αυτή την ηλικία (ή ακόμα κι αν δεν έχεις) δοκίμασέ το! Μπες στο Pinterest, ψάξε, διάλεξε αυτό που σου «μιλάει» και απλώς ξεκίνα…
Όχι για να φτιάξεις κάτι «πρωτότυπο», αλλά για να φτιάξεις κάτι δικό σου.
Γιατί καμιά φορά, ένα πρόσωπο ζωγραφισμένο με κηρομπογιές λέει πολύ περισσότερα από χίλιες κουβέντες…
